Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Sinehaleezen. Zie Ceuhn.

Sing-ké, of Sinké (Chineesch: ké = gast) (noemt men in den Indischen archipel een Chinees, die pas

uit zijn vaaeriana aangekomen is.

Singkel. Zie Simpang kanan.

Sinigag-lia. Zie Senigallia.

Sining- is de naam van een stad 2265 m. boven de zee gelegen, aan de W. grens van de Chineesclie provincie Kansoe, op den rechter oever van de gelijknamige rivier, een linker zijrivier van de Hoangho. Zij is als sleutel naar N. Tibet voor geheel N. China een belangrijke krijgskundige- en handelsplaats. De stad is omgeven door een 10 km. langen muur, waarbinnen vele ruïnen uit den Doenganenoorlog van 1864—1872 zijn gelegen, en telt 60 000 inwoners, bijna uitsluitend Chineezen. Zij diende dikwijls als begin- of eindpunt van onderzoekingsreizen in Tibet.

Sinking' fund. Zie Amortisatiekassen.

Sinope, een Grieksche kolonie aan de Zwarte Zee, op de smalle strook van een klein, rotsachtig schiereiland van het Klein-Aziatisch landschap Paphlagonië tusschen 2 natuurlijke havens gelegen, is oorspronkelijk een oud-Assyrische volksplanting, die zich eerst ontwikkelde, toen zij het eigendom was geworden der Grieken. De eerste kolonisatie vond plaats omstreeks het iaa.r 750 v Chr Ho

in 632. Door haar gunstige ligging werd de stad weldra een machtige koopstad, wier gebied omstreeks het jaar 400 zich uitstrekte tot aan den Halys. Door Phamaes I koning van Pontos veroverd (183), werd zij onder diens derden opvolger, Mithridates de Groote, die er geboren'was, de residentie der Koningen van Pontos. Gedurende den Derden Mithridatischen Oorlog (72) werd zij door Lucullus veroverd en vrii verklanrrl rWh Ir, At. „

Chr. werd zij door Caesar gekoloniseerd. Sedert 1204 behoorde zij tot het keizerrijk Trebizonde, maar werd reeds in 1214 door de Seldsjoeken veroverd, waarna zij het hoofdbolwerk werd van den roofstaat Kastamoeni. In 1461 werd zij door sultan Mohammed 11 ingenomen en bleef na dien tijd in het bezit der Turken. De tegenwoordige stad, Sinob geheeten, is de hoofdplaats van een sandsjak in het Turksche vilajet Kastamoeni, de zetel van een Griekschen aartsbisschop en een stoombootstation; zij heeft eenige vestingwerken, een door 2 forten beveiligde haven en 8 tot 10 000 inwoners. Hier werd den 30eten November 1853 een afdeeling der Turksche vloot door den Rus-

bisonen vice-aamiraal Nachvmow geheel vermeld.

Sintang;, een afdeeling van de residentie Westerafdeeling van Borneo, bestaat uit de onderafdeelingen Sintang, Melani, Semitau en Boven-Kapoeas en wordt begrensd door Sera wak, de residentie Zuider- en Oosterafdeeling van Borneo en de afdeelingen Soekadana en Sanggan en Sekadau. Over het geheel is de oppervlakte bergachtig, sommige bergen bereiken een aanzienlijke hoogte. Ten N. van de hoofdplaats Sintang en in het Boven-Kapoeasgebied is de bodem vlak. De Kapoeas ontspringt met haar zijrivieren in deze afdeeling. Er wordt goud gevonden.

De hoofdplaats Sintang, aan de samenvloeiing van de Kapoeas- en de Melawirivieren gelegen, is een belangrijke handelsplaats. Er is een Europeische, een Maleische en een Chineesche wijk. Het aantal inwoners bedraagt (1905) 1222, waartoe 28

Europeanen, 397 Inlanders, 680 Chineezen, 15 Arabieren en 2 andere vreemde Oosterlingen behooren.

Sint-Bernhard. Zie Bernhard, St.

Sint Bernhardshond is de naam van een grooten, langharigen hond, met korten, breeden snuit en hangenden staart. Het zuivere ras bestaat niet meer; het tegenwoordige verschilt echter weinig van het oorspronkelijke. Zij werden het eerst gefokt in het klooster van den St. Bernhard en doen dienst bij den door de kloosterlingen opgerichten veiligheidsdienst in den bergpas. Met hun fijnen neus volgen zij het spoor van menschen en vinden zii iemand, nitpennt en verefiiM rlnnv lmn A ^

J i O I UUUU! IVUUUC,

aan ioopen zij Jangs den korts ten weg naar het

üiuu&Ler terug, Dianen iuia en leiden de steeds gereedstaande monniken naar Hen nno-plnVL-irrr» fin

v«6viuaQ160, VJG-

wooniijk dragen zij aan den hals een mandje met

vcioW31A.CI1U.O wiuuuien oi een Kruinje wijn, op den rug dikwiils wollen dekens Dp

_ «-» J WvlUClllUv

hond van dit ras was Rnrrv Hi« moor rlar. ac\

—"XV JLLLC11

scnen het leven redde in 1910 bij een poging tot

jLcuumg uiiiii.wam.

Sintenis, Karl Friedrich Ferdinand, een Duitsch rechtsgeleerde, geboren te Zerhsf. rl pn 9F>8ten Tn^;

1804, studeerde te Leipzig en te Jena en vestigde zich in 1825 als advocaat in zijn geboortestad. Met anderen bepon hii in 1899 mot Ho

O J uu COIOIC

Dmtsche vertaling van het „Corpus juris civilis" (7 dln., 1830—1834), waarop die van een uittreksel^ van het „Corpus juris canonici"(2 dln., 1834

1839) volgde. Na de uitgave van zijn „Handbuch des gemeinen Pfandrechts"(1836) werd hij benoemd tot gewoon hoogleeraar te Gieszen, in 1841 werd hij lid van de regeering en van het consistorie te Dessau en in 1848 lid van het hooggerechtshof aldaar. In 1850 nam hij zitting in het Parlement te Erfurt en werd in 1853 president van het ge-

mcciiauiiappeiijK nooggerecntsnor van Anhalt-Dessau en Köthen. In 1863 werd hij voorzitter van het nieuw opgerichte staatsministerie voor geheel Anhalt, in het begin van 1868 werd hij gepensionneerd en overleed te Dessau den 2den Augustus van dat jaar. Van zijn geschriften vermelden wij: „Das praktische gemeine Civilrecht"(3 dln., 1844— 1851) en „Anleitung zum Studium des bürgerlichen Gesetzbuchs für das Königreich Sachsen" (1864).

Sint Gotthard, aldus geheeten naar een kapel, door den heiligen Gotthard, bisschop van Hildesheim in het klooster Disentis, in de 12d<! eeuw gesticht, is de naam van een berggroep, behoorende tot de Lepontische Alpen, op de grens van

,, TT. • TïT 11 • m • 1 ° .

uc A-ctMLuns un, vvains, lessino en liraubunderland. Het is aan alle kanten door hooge toppen omgeven, bijv. door den Badus (2931 m.), den Piz Basodino (3276 m.), de Monte-Leonegroep (3558 m.) enz. De hoogste top is de Pizzo Rotonde (3197 m.), verder vindt men er, behalve den beroemden St. Gotthardpas, de Piz Orsino, de Pizzo Vinei, de Fibbia, de Monte Prosa en de Pizzo Centrale. Het gebergte bestaat voornamelijk uit gneis, glimmer en hoornblendeleisteen; aan

den noord- en znidra.nH troff m Pil Hnlnmiof nn

grauwe leisteen aan. Men vindt er vele delfstoffen

„ J.,1 1 i . , . , '

Z.UUCU& auuiaar, Kwarts, granaat, rutiel, tremoliet, apatiet enz. Er zijn een aantal meren, die slechts

korteil tiid iisvrii 7.iin en wnn.rin ffonn lrnvF* Bn

J J~ *• XODlt, OJO-

halve het St. Gotthardhospice, waar arme reizigers

een uauwüumeji üuniiün vmaen. zijn er nog z notelSj

Sluiten