Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en de Generale Staten gesloten werd. Daarvoor werd hij in 1711 eerste lord van de schatkist, kanselier daarvan en pair des rijks met den titel viscount Stanhope van Mahon. In 1718 bracht hij de Quadruple Alliantie tot stand, werd daarop verheven tot graaf van Stanhope en overleed te Londen den 4den Februari 1721.

Stanhope, Charles, derde graaf van, een Engelsch staatsman en een kleinzoon van den vorige, geboren te Genève den 3dcn Augustus 1753, beantwoordde op 18-jarigen leeftijd een prijsvraag van de Academie te Stockholm over de slingerschommelingen, werd in 1780 lid van het Lagerhuis, waar hij tot de oppositie behoorde en nam in 1786 na den dood van zijn vader zitting in het Hoogerhuis. Hij schonk grooten bijval aan de denkbeelden der Fransche Revolutie. Toen de Habeas-corpus-acte geschorst werd, verscheen hij niet langer in het Parlement en keerde daarin eerst in 1800 terug. Hij overleed den 15den December 1816. Hij is de uitvinder van een ijzeren drukpers, verbeterde de stereotypie en schreef belangrijke verhandelingen over wiskunde en werktuigkunde in de „Philosophical Transactions".

Stanhope, lady Esther, een dochter van den vorige, geboren te Londen den 12den Maart 1776, had van nature een indrukwekkend voorkomen, een scherpzinnig verstand en een ongemeene geestkracht verkregen. Na het ontvangen van een zeer onstelselmatige opleiding, bestuurde zij de huishouding van haar ongehuwden oom Pitt en diende hem tevens als geheimschrijfster. Na zijn dood (1806) begaf zij zich met een klein moederlijk erfdeel en een staatspensioen van M 1200 naar Wales. Nadat zij eenige jaren gereisd had in Griekenland en Turkije, vatte zij het voornemen op, in Syrië een nieuw vaderland te zoeken. De glans van haar stoet en het geheimzinnige van haar verschijning maakten aldaar een diepen indruk. Eerst vestigde zij zich in een Grieksch klooster, doch bouwde later te Dsjihoen, niet ver van Sidon, een eigen verblijf. De Syriërs noemden haar de koningin van Tadmor, de Toovenares van Dsjihoen en de Sybille van den Libanon en waren van meening, dat zij door haar gemeenschap met het rijk der geesten over onmetelijke schatten beschikken kon. Toen Ibrahim-Pasja een inval deed in Syrië, wekte zij de Droezen op tot tegenweer en wist hem zulk een groot ontzag in te boezemen, dat hij haar verzocht onzijdig te blijven. Een hoofdoorzaak van haar invloed was een onbegrensde weldadigheid, welke haar later in armoede dompelde. Zij overleed, slechts door eenige trouwe Arabieren bijgestaan, te Dsjihoen den 23Bten Juni 1839. Haar geneesheer deed „Memoirs of the Lady Hesther Stanhope"(3 dln., 1845) verschijnen.

Stanhope, Philip Henry, vierde graaf van, een zoon van Charles Stanhope, geboren den 7dei1 December 1781, vertoefde in zijn jeugd onderscheiden jaren in Duitschland, en behoorde tot de ijverige verdedigers der staatkunde van zijn oom Pitt. Hij behartigde de belangen van den vondeling Kaspar Hauscr (zie aldaar) en wilde hem zelfs adopteeren, maar trachtte hem in zijn geschrift „Materialien zur Geschichte Kaspar Hausers"(1855) verdacht te maken. Hij overleed den 2den Maart 1856.

Stanhope, Philip Henry, viscount Mahon, vijfde graaf van, een Engelsch geschiedschrijver, geboren den 31Bten Januari 1805 op Walmer Castle, was een zoon van den vorige, werd in 1830 lid van het Par¬

lement, voegde zich bij de Tories en bestreed heftig den Reformbill. Nadat deze was aangenomen, was hij in het ministerie Peel-Wellington in 1834 en 1835 onderstaatssecretaris van Buitenlandsche Zaken, in 1845 secretaris van Koloniën, maar moest in 1846 bij den val van het ministerie Peel aftreden, waarna hij tot de partij der Peelisten behoorde. In 1855 werd hij na den dood van zijn vader lid van het Hoogerhuis, was echter hoofdzakelijk in verschillende commissies en geleerde genootschappen werkzaam, o. a. als voorzitter der Society of Antiquaries, lord-rector der universiteit te Aberdeen, lid der directie van het Britsch Museum enz. Hij overleed den 24slcn December 1875. Van zijn geschriften vermelden wij-; „Life of Belisarius"(2de druk, 1848), „History of the war of the succession in Spain"(2de druk, 1850), „History of England from the treaty of Utrecht to the peace of Aix-la-Chapelle"(2 dln., 1836), later voortgezet tot aan den Vrede van Versailles, 7 dln., 5de druk, 1858), „Life of the Great Condé"(1842), „Life of William Pitt"(den Jongere, 3 dln., 4de druk, 1879), „History of England comprising the reign of Queen Anne"(2 dln., 4de druk, 1873), „Miscellanies"(1863, vervolg 1872), „French retreat from Moscow and historical essays"(1876), „Notes of conversation with the duke of Wellington"(1848) en „Historical essays", een bloemlezing van zijn voor de „Quarterly Review" geleverde artikelen (1848). Hij gaf ook de „Lettres of Philip Dormer Stanhope, Earl of Chesterfield"(5 dln., 2de druk, 1853) en „Memoirs by Sir Robert Peel"(2 dln., 1856—1857) uit.

Stanhope, Edward, de tweede zoon van den vorige, een Engelsch staatsman, geboren den 24sten September 1840 te Londen, ontving zijn opleiding te Harrow en te Oxford, werd in 1865 advocaat te Londen en in 1874 als conservatief afgevaardigde in het Lagerhuis gekozen. Hij was van 1875 tot 1878 onderstaatssecretaris in het ministerie van Handel en van 1878 tot 1880 onderstaatssecretaris in het ministerie voor Indië, in 1885 van Juni tot Augustus minister van Onderwijs en daarna tot Februari 1886 minister van Handel. In het tweede ministerie Salisbury was hij van 1886—1887 minister van Koloniën en van 1887—1892 van Oorlog. Hij overleed den 21sten December 1893.

Stanhopea behoort tot de familie der Orchidaceae met eigenaardig gevormde, afgerichte, sterk riekende bloemen, die door het materiaal dringen, waarin de plant groeit. De voornaamste soorten zijn: S. eburna, S. Wardii, S. oeulata, S. Bucephalus, S. platyceras, S. insignis, S. Dovoniensis, S. Shuttleworthii, S. tigrina, S. Martiana, S. sacata en S. ecomuta.

Stanislau (Poolsch: Stanislawow), een stad in Galicië, op een heuvel tusschen de Zwarte en de Gouden Bystrzyca gelegen, is een kruispunt van spoorwegen, de zetel van een distriktscapitanaat, van een rechtbank, van een Grieksch-Katholieken bisschop enz. Zij bezit een standbeeld van Frans I, een Poolsch en een Roetheensch gymnasium, een hoogere burgerschool, een kweekschool voor onderwijzers, een vakschool voor meubelmakers, een schouwburg, een strafinrichting voor mannen, een filiaal van de Oostenrijk-Hongaarsche bank en onderscheiden andere credietinstellingen, vele fabrieken en een levendigen handel. Zij telt (1900) met het garnizoen 30 410 inwoners.

Stanislaus (Stanislaw), een heilige, de schutspatroon van Polen (gedenkdag 8 Mei), geboren den

Sluiten