Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Tiërceeren beteekent het verminderen tot op een derde. Bekend is vooral de tiërceering van de Fransche, later ook van de Nederlandsche staatsschuld door Napoleon I.

Tière, Nestor de, een Vlaamsch letterkundige, geboren den 6den Augustus 1856 te Eine in OostVlaanderen, bezocht het athenaeum te Gent en schreef reeds vroeg werken voor het tooneel. Hij dichtte ook liederen en koren, die door Julius van der Meulen en Karei Miry op muziek werden gezet, en was medewerker aan verschillende tijdschriften. Hij deed veel voor de uitbreiding van het Willemsfonds. In 1880 vertrok hij naar Brussel, waar hij aan het ministerie werd geplaatst. Met August Hendrikx schreef hij „Roosje van den veldwachter." Verder schreef hij de tooneelcyclus „Zieleketens", de tooneelstukken „Vorstenplicht," „Elza," „Hermine," „Liefdedrift", „Roze Kate", „Wilde Lea," „Een misdadige," „De stoel van Napoleon," „Moederhart," „De wolvin uit het Zwartbosch",„Een spiegel" en een aantal teksten voor opera's, zooals „Herbergprinses," „De bruid der zee," „De kabel" en „Zoetelief."

Tierie, Anlon H., een Nederlandsch toonkunstenaar, werd den 4den April 1870 te Wageningen geboren, genoot muziekonderricht van zijn vader en vervolgens op het Amsterdamsche conservatorium (hoofdvak orgel) bij J. B. de Pauw, Daniël de Lange en Frans Coenen. Aanvankelijk was hij organist te Hilversum en directeur der zangvereenigingen „Kunst en Broederschap" te Amsterdam en „Gemengd Koor" te Haarlem. In 1890 werd hij organist der Vrije Gemeente te Amsterdam, in 1892 leeraar aan de muziekschool van de Maatschappij tot bevordering] der Toonkunst te Amsterdam, in 1895 directeur der zangvereeniging „Excelsior" te 's Gravenhage en in 1896 directeur van muziekschool en zangvereeniging dier Maatschappij te Alkmaar. In 1900 was hij gedurende een jaar kapelmeester aan het Hoftheater te Darmstadt. Na zijn terugkeer kwamen er onder zijn leiding een aantal opvoeringen van muzikaal dramatische werken tot stand. Sedert de oprichting (1897) is hij directeur der Koninklijke Oratorium-Vereeniging, die onder zijn leiding tot grooten bloei kwam en zich o. a. ook in Parijs bekend maakte. Hij is ridder in de orde van Oranje Nassau en gerechtigd tot het dragen van het officierskruis „De 1'instruction publique".

Tierras calientes (Spaansch = het warme land) is de naam van de heete kuststreken in Mexico en Zuid-Amerika, tierras templadas van de hooger gelegen landstreken met een gematigd klimaat, en tierras frias van de hoogvlakten in het binnenland, waar een lage temperatuur kan heerschen.

Tiers-état of derde stand noemde men in Frankrijk vóór de Groote Omwenteling het volk, in tegenstelling met den adel en de geestelijkheid, als de beide bevoorrechte standen.

Tiersot, Julien, een Fransch musicus, geboren den 5den Juli 1857 te Bourg, studeerde te Parijs eerst in de medicijnen, maar werd later op het conservatorium leerling van Savard, Massenet, en César Franck. In 1883 werd hij 2de bibliothecaris van het conservatorium, terwijl hij voordrachten houdt over muziekgeschiedenis aan de Ecole des hautes études sociales. Hij schreef: „Histoire de la chanson populaire en France" (Parijs, 1889),

„Musiques pittoresques. Promenades musicales a 1'exposition de 1889" (1889), „Notes d' ethnographie musicale" (1905), „Rouget de Lisle, son oeuvre, sa vie" (1892), „Les fêtes de la révolution fran^aise" (1894), „Ronsard et la musique de son temps" (Leipzig, 1902), „Index musical pour le Romancero populaire de France par G. Doncieux" (1904), „Hector Berlioz et la musique de son temps" (1904), „Les années romantiques, 1819—1842. Correspondance d' Hector Berlioz (1907). Ook verzamelde hij in opdracht van de regeering de volksliederen uit het gebied der Fransche Alpen (in 1903 uitgegeven). Een bewerking van Adam de la Halles' „Jean Robin et de Marion" door Tiersot werd in 1886 te Parijs en te Arcas opgevoerd, terwijl hij verder voor verschillende jubilea zangstukken componeerde (Quinet-jubileum in 1903, Berliozviering te Grenoble in 1903).

Tietjerk, een dorp in de Friesclie gemeente Tietjerksteradeel, bezit een spoorwegstation en een Hervormde kerk, die in 1716 werd gesticht. In deze kerk bevindt zich een eigenaardige grafsteen met 4 gebeeldhouwde medaillons op de hoeken.

Tietjerksteradeel, een gemeente in de provincie Friesland, 17 112 H. A. groot met (1910) 15 203 inwoners, wordt begrensd door de gemeenten Leeuwarden, Leeuwarderadeel, Ferwerderadeel, Dantumadeel, Achtkarspelen, Smallingerland en Idaarderadeel. De bodem bestaat in het W. uit zandige klei, verder uit laagveen, diluviaal en alluviaal zand, veenplassen en meren, waartoe o. a. het Bergumermeer en de Leien behooren. De inwoners houden zich bezig met landbouw, veeteelt, veenderij, visscherij, scheepvaart, en nijverheid. Tot de gemeente behooren de dorpen Bergum, Oostermeer, Ilardegarijp, Suaineer, Garijp, Oenkerk, Tietjerk, Giekerk, Eestrum, Oudkerk, Rijperkerk, Suawoude, Eernewoude en Wijns. Tot Oostermeer behoort een gedeelte van het dorp Rottevalle.

Tiffany, Charles Lewis, een Amerikaansch zakenman, geboren den 15den Februari 1812 te Killingly in Connecticut, richtte met Young te NewYork een galanterieënhandel op, die zich onder de firma Tiffany & Co ontwikkelde tot een van de belangrijkste zaken in gouden voorwerpen en juweelen, met filialen te Parijs en te Londen. Hij overleed den 18den Februari 1902 te New-York.

Bijzondere beteekenis verkreeg de zaak vooral onder zijn zoon, Louis Comfort Tiffany, geboren den 18den Februari 1848 te New-York. Deze studeerde aldaar en te Parijs en legde zich, als schilder, op de glasindustrie toe. Hij is directeur van de TiffanyGlassandDecoration Company en heeft grooten invloed op de ontwikkeling der kunstnijverheid in N.Amerika uitgeoefend. Hij begon met glazen vazen van iriseerend glas, die in brons of zilver gevat werden, doch vervaardigde later ook sieraden, sierglazen, lampenballons en vooral staande lampen. Door zijn mozaiekvensters van gekleurd glas voor woonhuizen en erkers werd hij de hervormer van de Amerikaansche glasschilderkunst; zijn al te pronkerige, op den Amerikaanschen smaak berekende meubels vonden echter in Europa minder bijval.

Tiflis, een gouvernement van het Russische generaal-gouvernement Kaukasië, grenst in het N.

Sluiten