Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Cisterciënsen, die zich in regels en gebruiken bij de Trappisten aansluiten. Haar aantal bedraagt ongeveer 900, verdeeld over 13 kloosters.

Trarieux, Jacques Lv,dovic, een Fransch staatsman, geboren den 308ten November 1840 te Aubeterre in Charente, werd advocaat te Bordeaux, behoorde sedert 1879 tot ae kam"r van Afgevaardigden en werd in 1888 lid van den Senaat. Vooral in financieele vraagstukken deed hij zich gelden. Op vele internationale vredescongressen was hij de woordvoerder van de Franschen. Van Januari tot October 1895 was hij minister van Justitie in het Kabinet Ribot. In het proces Zola (1898) koos hij beslist partij voor dezen. Hij overleed den 13den Maart 1904 te Parijs.

Trarieux, Gabriel, een Fransch schrijver, een zoon van den voorgaande, geboren te Bordeaux den 17aen December 1870, bezocht het Lycée Condorcet te Parijs, studeerde daarna te Parijs en te Leipzig en werd vervolgens licentiaat in de letteren en in de rechten. Als particulier secretaris van zijn vader nam hij levendig deel aan de herziening van het proces Dreyfus. Hij schreef den dichtbundel.: „La coupe de Thulé"(1896), de tooneelwerken „Joseph d'Arimathée"(1898), „Sur la foi des étoiles"(1900), „La guerre au village"(1903), ,,Hypatie"(1904), „L'0tage"(1907) ,,L'Alibi"(1908) en „La dette" (1909). Hij schrijft de tooneelkritieken voor de „Revue" en vereenigde eenige essays en studies in „La lanterne de Diogène"(1902). In zijn „Elie Greuze" (1907), gedeeltelijk autobiografisch, geeft hij den strijd over de Dreyfuszaak weer.

Trarsa of Trarza, een Moorsche volksstam, woont ten N. van den Senegal, niet ver van de kust van den Atlantischen Oceaan. Hun koning werd in 1902 en 1903 door de Franschen onderworpen. Hun gebied, door omstreeks 80 000 menschen bewoond, staat onder Fransch protectoraat.

Tras of Tufsteen is de naam van een vuilgeel, in grijs of bruin overgaand,aardachtig gesteente van vulkanischen oorsprong, dat in water verhard is. Dikwijls maakt men verschil tusschen tras en tufsteen en beperkt den laatsten naam tot het fijnere vulkanische materiaal, dat zich met water vermengd heeft en later verhard is, terwijl men onder tras de bij vulkanische uitbarstingen gevormde slibstroomen verstaat, die over land zijn gegaan en daar verhard. Tufsteen bestaat hoofdzakelijk uit stukken puimsteen en uit kleinere en grootere stukken trachiet, vermengd met stukken grauwakke en leisteen, met kristallen en fragmenten van kristallen van sanidien, augiet, hoornblende, glimmer, itaniet, enz. Tras komt in groote hoeveelheden voor aan het Laacher Meer, in het Brohltal, in hetTönnissteiner Tal, in het gebied van de Nette en in de nabijheid van de dorpen Plaidt, Kruft en Kretz. Het wordt in de trasmolens tot cement gemalen en heeft de eigenschap onder water steenhard te worden indien het vooraf met kalkbrij vermengd is. Tras is als bouwsteen voor waterwerken zeer gezocht. Het komt meestal ongelaagd voor in dalvlakten, soms op löss, soms op puimsteenzand, en behoort tot het jongere diluviale tijdperk. Reeds de Romeinen kenden deze steensoort die zij tophus noemden. In de Middeleeuwen werden aan den Beneden-Rijn vele bouwwerken uit tras vervaardigd. Uit jongeren tijd dagteekent o. a. de Apollinariskerk bij Remagen. De meest gebruikte tras is tegenwoordig die van Andernach, de

puzzolaan aarde van Napels en die van Nebraska.

Trasimene, Meer van, (Lago Trasimeno of Lago di Perugia), een meer in de Italiaansche provincie Perugia, ligt 269 m. boven den zeespiegel, tusschen de dalen van den Tiber en de Chiana. Het heeft een oppervlakte van 130 v. km., bevat drie kleine eilanden, is door bevallige heuvels omgeven en heeft geen afvloeiing. Van 1896—1898 werd er een kanaal aangelegd voor de beproeving en voor de regeling van den waterstand. Het meer is bekend geworden door de overwinning, welke Hannibal hier in 217 v. Chr. behaalde op de Romeinen onder den consul Flaminius.

Trasraam noemt men het in sterke tras of portlandcementspecie gemetselde gedeelte, dat gewoonlijk in alle muurwerken van een gebouw wordt aangebracht en als raamwerk op de fundeeringmuren rust.

Trassaat. Zie Trasseeren.

Trassant. Zie Trasseeren.

Trasseeren of Trekken is in het wisselverkeer de gewone naam voor de handeling, waardoor de uitgever (trassant of trekker) van een wissel (tratta) aan den betrokkene (trassaat) opdracht tot betaling geeft.

Trassi of Terasi is de naam van een Indische zeer onaangenaam riekende toespijs, die onontbeerlijk is voor een echte rijsttafel. De belangrijkste soort, de trassi oedang, wordt van garnalen gemaakt, in mindere kwaliteit ook van garnalenlarven. Goedkoopere soorten, zooals de terasi ikan, wordt uit visch bereid, een plantaardige trassisoort vervaardigt men uit het zaad van pangium, dat met verschillende specerijen wordt vermengd.

Trastevere is de naam van een stadsgedeelte van Rome. Zie aldaar.

Tratta. Zie Trasseeren.

Trau, Trogir, of Tragurium, een stad in Dalmatië, ligt aan het kanaal di Trau en gedeeltelijk op het eiland Bua of Ciovo, waarmee het door een draaibrug is verbonden. De plaats bezit een Gotische domkerk uit de 13ae eeuw met een voorhal, een fraai portaal, een kapel en een grafmonument van bisschop Orsini, 3 kloosters, een stadhuis, een loggia, een Venetiaansche poort en overblijfselen van het Venetiaansche fort Camerlenghi Het aantal inwoners bedraagt (1900) 3420, als gemeente 17 232. De voornaamste middelen van bestaan zijn wijnbouw, de teelt van olijven, vijgen en amandelen, scheepsbouw en handel. In de haven liepen (1905) 1253 beladen schepen van 237 896 ton binnen.

Tranbe, Luchtig, een Duitsch geneeskundige, geboren den 12aen Januari 1818 te Ratibor, studeerde te Breslau en te Berlijn en vestigde zich in 1841 in laatstgenoemde plaats als arts. In 1848 werd hij privaat-docent aan de universiteit aldaar, in 1849 assistent van Schimlein, in 1853 dirigeerend arts aan de Charité en in 1857 buitengewoon hoogleeraar. In 1862 werd hij gewoon hoogleeraar aan het Friedrich-Wilhelms-Listituut en in 1872 aan de universiteit. Hij overleed te Berlijn den llden April 1876. Door zijn proefnemingen op dieren werd hij de grondlegger van de experimenteele pathologie in Duitschland. Tot zijn meest belangrijke onderzoekingen behooren die over digitalis en koorts. Daarbij sluiten zich zijn werken over longen-, hart en nierziekten aan.

Sluiten