Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De Nederlanders hebben aan de kruistochten ijverig deelgenomen. Vooral bekend is de tocht van den Hollandschen graaf Willem I, die aan 't hoofd van vele Hollanders en Friezen over zee naar het Oosten trok. Door deze kruisvaarders werd in 1219 de stad Damiate in Egypte veroverd. Behalve Willem I hebben ook andere graven van Holland, bisschoppen van Utrecht en graven van Gelderland krijgstochten naar het Heilige Land gedaan.

Wat was toch de reden, dat zoovelen aan een kruistocht deelnamen? De meesten deden het uit vroomheid, omdat ze geloofden, een goed werk te doen, met het Heilige Land te bevrijden. Maar ook zeer velen — en vooral edelen — gingen, omdat vechten toch hun handwerk was en ze in het vreemde land buit hoopten te behalen. Een bijzondere reden hadden nog de hoorigen en lijfeigenen. De Paus toch had ieder onvrije, die aan een kruistocht deelnam, de vrijheid beloofd. Geen wonder, dat duizenden meetrokken.

Welke waren nu de gevolgen der kruistochten voor deze landen? In de eerste plaats werd de opkomst van den derden stand, d. w. z. van de vrije burgers en boeren, er door bevorderd. Ik zei zoo pas, dat de hoorigen en lijfeigenen, die van een kruistocht terugkeerden, hun vrijheid hadden verworven. Maar ook velen, die niet aan zoo'n tocht hadden deelgenomen, werden vrij. Dat kwam zoo. De edelen zagen niet gaarne, dat al hun volk meetrok, daar hun landerijen dan onbebouwd zouden blijven. Daarom beloofden ze de vrijheid aan hen, die in het land bleven, en gaven dezen zelfs grond, om dien tegen een jaarlijksche huur voor zich zelf te bebou-

Sluiten