Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

a. de t. rapoeh, aldus genoemd, omdat de stokken bros, min of meer croquant zijn. Voor verwerking tot suiker is zij zeer gezocht, niet alleen omdat zij zoo saprijk is en het sap, volgens beweren, een hoog suikergehalte heeft, doch en vooral ook juist dewijl de stokken zoo bros zijn en zich gemakkelijk laten vermalen. Men zegt echter, dat de hieruit gewonnen suiker niet lang te bewaren is en spoedig vochtig wordt, om weldra in stroop over te gaan.

b. de t. gombong, waarvan de schil evenals de evengenoemde t. rapoeh stroogeel tot bruin gekleurd is. De stokken zijn zwaarder van stuk en eerder taai dan bros, waarom dit riet moeielijker te vermalen is, dikwerf den toch al primitief ingerichten buffelmolen beschadigt, althans onklaar maakt.

c. de t. bcureum, aldus geheeten, omdat de buitenschil rood soms zelfs paarsch is. Van deze variëteit worden vaak zeer zware stokken verkregen. Volgens de bevolking moeten deze stokken hoewel in mindere mate dan de t. gombong, ook taai wezen en niet zoo saprijk zijn. Men zegt, dat de t. beureum sneller groeit en minder kieskeurig is dan de beide andere variëteiten.

Behalve van muizen, die den stengel gewoonlijk even boven den grond afknagen, en van wilde varkens heeft men bij de cultuur van suikerriet,— hoewel zulks van min of meer lokalen aard wordt genoemd — wel eens last van witte mieren. Deze vreten niet alleen de stekken, maar ook de wortels af. Wijders heeft het gewas van engerlingen (Jav. gënclon, Soend koeoek) te lijden, ook van een soort maden (Soend bilatoeng, Jav. bëlatoeng). Deze tasten de halfwassen stokken aan en veroorzaken verzuring van het sap.

De met name door de Europeesche suikerfabrikanten zoo gevreesde ziekte in het suikerriet is, gelijk elders reeds gemeld, de z. g. sereh. Een aangetaste plant stoelt wel bovenmatig rijk uit, zonder dat de loten zich echter tot stengels vormen. En gebeurt dit wel, zoo blijven de stokken toch ziekelijk of klein van stuk, terwijl zij geen of buitengewoon weinig sap bevatten.

Het laat zich denken, met welk eene bezorgdheid een fabri-

Sluiten