Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vertoonen, op de buitenvlaggen dikwijls door een bijna wit streepje begrensd. Dekveeren dwarsgestreept met zwarte en licht rossige banden. Slagpennen donkerbruin. Kin en keel witachtig, borst dwarsgestreept zwart en rossig, buik kaneelkleurig. Bij het wijfje zijn kin en keel zwart, welke kleur zich nu eens meer, dan eens minder ver op de borst voortzet.

In levenswijze en gewoonten komt de poejoe met de echte kwartels overeen. Hij houdt zich veelal in het hooge gras op; op eenzame wegen, tusschen glagahvelden, ziet men hem wel eens op een open plek, maar schuw als hij van nature is, trekt hij zich haastig loopend bij het geringste gevaar in zijn schuilplaats terug.

Te oordeelen naar het groote aantal van deze dieren, dat in gevangenschap wordt gehouden of te koop wordt aangeboden, moet de poejoe tamelijk algemeen voorkomen. Voor verschil van klimaat schijnt deze diersoort tamelijk ongevoelig te zijn, want men vindt haar zoowel in de warme kustlanden als in vrij hoog gelegen streken.

De wijfjes zijn iets grooter dan de mannetjes en dikwijls iets levendiger van kleur. Zij gedragen zich over het algemeen tamelijk onafhankelijk tegenover het sterkere geslacht en zijn in sommige opzichten de moderne vertegenwoordigsters van het menschelijk geslacht niet onaanzienlijk vooruit. Zoo wordt het uitbroeden der eieren en de verzorging der jongen aan de mannetjes overgelaten en terwijl deze zich van dien huiselijken, bij andere vogels hoogstens gedeelden plicht kwijten, gaan de dames uit wandelen en dagen elkaar uit tot een klop- of liever plukpartijtje, waarbij dikwijls aan beide kanten menige veer wordt gelaten. De strijdlustige natuur van deze dieren is trouwens hier te lande voldoende bekend en ter onderscheiding van de andere poejoe's spreekt men daarom ook gewoonlijk van vechtpoejoe's ter aanduiding van Turnix pugnax. De eieren, die de wijfjes zich dan nog wel verwaardigen te leggen als hoogste concessie aan het mannelijk geslacht, zijn wit van kleur met roodachtige streepjes en bruine vlekjes. Men vindt ze gewoonlijk ten getale van vier of vijf in het nest, dat tamelijk

Sluiten