Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

moet hem dat niet bekommeren, maar — zoo gaat Paulus dan voort — indien gij zelfs vrij kunt worden, maak daar liever gebruik van. Dit kan moeilijk beteekenen: indien gij vrij kunt worden, zorg dan dat gij vrij wordt, grijp dan de vrijheid aan; want ten eerste: Paulus wil juist in het licht stellen, dat het op de uitwendige omstandigheden niet aankomt, om Christen te zijn, daarvoor komt alleen het onderhouden van Gods geboden in aanmerking en dat kan men in eiken staat des levens doen; en ten tweede, indien dit de zin ware, zou er moeilijk in vers 22 kunnen volgen: want de in den Heere geroepene slaaf is een vrijgelatene des Heeren, daar immers deze redengevende zin aanduidt, dat ook de slaaf, die Christen werd, in zijn slaafschen toestand, innerlijk en geestelijk een vrije in Christus is.

Toch is de andere, tegenwoordig door velen voorgestane uitlegging ook niet aannemelijk, dat Paulus hier zou willen zeggen: zelfs indien gij vrij kunt worden, blijf dan toch liever slaaf, om daarin uwe Christelijke roeping te betoonen. Want de zin: maar indien gij zelfs vrij kunt worden, begint met het woordeke: maar en vormt dus met het voorafgaande eene tegenstelling; het tegenstellende voegwoord ware geheel overbodig en verduisterde den zin, als Paulus niets had willen zeggen dan: zelfs indien gij vrij kunt worden, blijf dan toch nog liever slaaf. De gedachte van den Apostel schijnt eene andere te zijn en komt waarschijnlijk hierop neer: uitwendige omstandigheden doen tot het Christenzijn niets af; men kan Christen zijn in eiken stand. Ieder zie dus niet op wat hij in het natuurlijke is, slaaf of vrije, maar op zijne roeping, wat hij in Christus is. Als iemand dus een slaaf .is, dan moet hem dat niet bekommeren; het is in zekeren zin wel jammer en geen begeerenswaardige toestand (dit ligt toch in de uitdrukking: laat hem dit niet bekommeren), maar voor zijn Christen-zijn is het van geen beteekenis. Maar indien gij — zoo zegt

Sluiten