Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de bezielde taal des harten uitstort; dan is zij een licht, dat niet slechts schittert, maar warmte geeft en weldadige stralen uitgiet. De taal des gevoels vraagt nog eerbied, al dwaalt soms de geest door onschuldig voor waarheid te honden wat geen waarheid is; en wij hebben eerbied voor den niet Katholieken broeder, die, ter goeder trouw, wat hij voor waarheid aanziet, met warmte uitspreekt en met vuur verdedigt. Maar gevoel veinzen, woorden spreken, die het bewijs moesten wezen der diepste overtuiging, terwijl geene de minste overtuiging ten grond ligt, dat is de taal schandelijk misbruiken in hare edelste kracht; dat wordt, waar dat berekend gevoel op anderen moet werken en het heilige belangen en geloofswaarheden geldt, opzettelijk misleiden door middel van de verachtelijkste huichelarij ! De heer Zaalberg heeft gesproken als iemand, wien de glorie van Christus ter harte gaat; heeft klaagtoonen aangeheven over den smaad, die, volgens hem, door de Katholieken den Christus wordt aangedaan; heeft zich verblijd , dat „ Christus in Rome nog wordt gepredikt al is het dan ook onder een deksel'"; heeft zelfs aan den Katholiek den weg tot Christus durven wijzen. Heeft de predikant aldus gesproken uit wezenlijke overtuiging: wij kunnen zijne taal nog dulden; maar heeft hij hier geveinsd — wie dan weerhoudt den naam voor zulk afschuwelijk bedrijf!

Alles komt derhalve neêr op de groote vraag: wat denkt de predikant Zaalberg over den Christus? denkt hij regtzinnig over zijn Persoon, in één woord, gelooft hij aan Christus1 Godheid — dan heeft hij zich nog althans aan de lasterlijkste beschuldigingen tegen de Katholieke Kerk pligtig gemaakt; maar meer zeggen wij dan niet.

Sluiten