Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

doch tevens in een predikatie, daarop volgende, eenige opmerkingen gegeven om zijn gevoelens kenbaar te maken1).

Dit stoute stuk, als ge 't zoo noemen wilt, had niet aller instemming, ook niet in de Gemeente en is oorzaak geweest van hevige debatten in den Kerkeraad, waar voor- en tegenstanders zich geducht roerden en ook zijn collega tegenover hem kwam te staan.

De botsing trad naar buiten door de uitgave der gehouden predikatie, en enkele brochures, doch de storm op de kerkelijke zee luwde na het verschijnen van Dr Geelkerken's laatste vlugschrift „Om het getuigenis."

Maar ook hier alweer kwam de laster vertellen, dat Dr Geelkerken geen liefde voelde voor zijn Kerk en werd zijn gereformeerdheid in twijfel getrokken, niettegenstaande zijn prediking hoe langer hoe meer werd gezocht door allen, die de Gereformeerde belijdenis van harte liefhadden. Enkele ontevredene broeders en zusters bleven uit de kerk weg, wanneer Dr Geelkerken daarin voorging.

Een derde gebeurtenis bracht opnieuw eenige onrust in de Kerk van Amsterdam-Zuid.

Dr Geelkerken is n.1. voorzitter van de Vereeniging tot verrijking van ons kerkgezang en dus voorstander van het nieuw-testamentisch lied, in welke vereeniging ook niemand minder dan de bekende Prof. L. Lindeboom te Kampen ijverig medewerkt.

Nu was door die Vereeniging een bundel kerkliederen uitgegeven en ter recensie gezonden ook aan den Redacteur van de Overtoomsche Kerkbode Ds A. v. Dijken.

Inplaats dat deZe redacteur zich nu beperkte tot een eenvoudige aankondiging en bespreking van dit toegezonden bundeltje, schrijft hij een viertal artikelen over de gezangen-kwestie op een wijze, die den temperamentvollen Dr Geelkerken, naar de pen deed grijpen en deze bestreed, op zeer scherpen toon, doch wetenschappelijk volkomen juist, de vier artikelen van zijn collega. Met den inhoud van dit scherpe artikel van Dr Geelkerken waren de meeste broeders en zusters het eens, al werd ook door zeer velen de toon afgekeurd.

Dit geschrijf is oorzaak geweest van veel verbittering en strijd. Tusschen de beide predikanten was de samenwerking verbroken en werd de verwijdering, die door een en ander toch al langzamerhand aan het licht was getreden, nu volkomen.

Zelfs de Classis werd in deze kwestie gemoeid en formeel kwam de verzoening tot stand. Maar vergeven en vergeten gaan niet altijd samen, ook niet onder Gereformeerde Christenen.

Van dit oogenblik af roerden de enkele tegenstanders van Dr Geelkerken

*) Zie de predicatie „Machteloosheid en Krachtsontplooiing der Kerk".

Sluiten