Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Eveneens het beroep van Seeberg op I Cor. 12 : 4—11 wijst dat uit.

Volgens Seeberg, is de mededeeling van het woord der wijsheid, het woord der kennis, de gave der profetie en die van de onderscheiding der geesten, hetzelfde als de inspiratie. Nu werden echter de charismata (buitengewone gaven des Geestes) waarvan Paulus hier spreekt, volstrekt niet alleen aan de Bijbelschrijvers geschonken. Daarin deelden in de apostolische eeuw vele geloovigen. Die werden dus ook geïnspireerd volgens de meening van Seeberg. Maar dan vloeit ook hieruit weer voort, dat de inspiratie niet iets eigensoortigs is geweest, dat alleen aan de Bijbelschrijvers geschonken werd, maar eene gave, die ook aan andere geloovigen door den Heiligen Geest werd uitgedeeld, om de Openbaring Gods verstaanbaar te maken. En eveneens, dat waar God nog steeds mannen verwekt, die het inzicht in de Openbaring verhelderen, deze Theologen in principe met de auteurs van de Schriften des Nieuwen Verbonds op één lijn staan.

Heel eigenaardig is het, dat Seeberg in dit verband ook wijst op I Cor. 2 : 12, 13. Immers blijkt uit deze plaats, dat de inspiratie veel meer omvat, dan hij er onder verstaat. Paulus schrijft hier niet alleen, dat hij den Geest, die uit God is, ontving om de diepten Gods te kennen, om te weten de dingen, die ons van God geschonken zijn, opdat Christus' kerk het door zijne tusschenkomst verstaan zou, maar hij voegt er bij: „dewelke (n.1. de dingen,

die ons van God geschonken zijn) wij ook spreken met

woorden, die de Heilige Geest leert." Terecht merkt Van Andel*) hierbij op: „De dingen staan niet zóó, dat de Geest, waar het gold om de geopenbaarde verborgenheden aan de gemeente te verkondigen, den Apostel aan zich zeiven overliet... Neen, evengoed bewerkte hem de Geest, waar sprake was van de mededeeling der verborgenheden aan ons, als waar het openbaring van de verborgenheden aan den Apostel zeiven gold. In niets liet de Geest den Apostel alleen; niets liet Hij in dit heilige werk den mensch over,

!) J. van Andel, I Corinthe, blz. 41/42. Zoo ook Zahn, I Corinthe: „der Geist bewahrt die ewige Weisheit vor der Verdunkelung durch die Fehlsamkeit menschlichen Wort es, S. 138. Ook Meyer, I Corinthe, erkent, dat hier van eene „suggestio verborum" (ingeving, inblazing der woorden) sprake is, S. 75.

Sluiten