Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

lijk door een of andere oorzaak verzwakt) worden aangevreten, en zoo zou dus een zweer ontstaan.

b. de leer der verhoogde vagotonie. In de inleiding (bladz. 8) wees ik er reeds op, dat vagotonische en sympathico-tonische personen worden onderscheiden. Bij de eerste groep overwegen de verschijnselen van vagusprikkeling, bij de tweede groep die der sympathicusprikkeling. Prikkelt men nu bij eem proefdier den (linker) nervus vagus, dan kan men experimenteel een maagzweer teweegbrengen. Door samentrekking n.1. van een deel van den spierwand van de maag, en door kramp van de kleine bloedvaten kunnen bloedingen in het maagslijfflvlies optreden, die in plaatselijke zweren kunnen overgaan. Bovendien ontstaan dan nog andere verschijnselen (b.v. verhoogde maagperistaltiek), die, wat wel merkwaardig is, vaak bij dit maaglijden bij den mensen voorkomen. Is de tweede theorie juist, dan zal in laatste instantie toch ook nog auto-digestie in het spel moeten zijn, want de vertering, de oplossing van de door de bloeding of anderszins verzwakte slijmvliesplek gebeurt door de inwerking van het eigén maagsap.

Het verschil tusschen beide theorieën zit (wel beschouwd!) hoofdzakelijk hierin, of de hyperaciditeit het primaire is, dan wel, of deze slechts een secundair verschijnsel is, optredend onder reflectore prikkeling, nadat een zweer van den maagwand eenmaal is ontstaan. Mij persoonlijk komt het meest waarschijnlijk voor, dat beide oorzaken vaak samengaan; dus wanneer vagotonische verschijnselen, zich uitend in spastische samenfrekkingen van den maagwand, samenvallen met. voortdurende of langen tijd bestaande hyperaciditeit, zijn de meest gunstige voorwaarden voor het ontstaan van een maagzweer aanwezig.

Vinden we nu vaak bij lijders aan maagzweer nog andere verschijnselen van vagotonie, en zijn maagzweren zeldzaam bij sympathikotonische personen? Deze vraag dringt zich na de voorafgaande bespreking als vanzelf'bij u op; en het anwoord

Sluiten