Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

één Openbaring beschouwend. Want zoo is 't toch inderdaad! Men heeft er vaak over gediscussieerd, of 't Grieksche woord faónvevotog (in 2 Tim. 3 :16) actief of passief is, d. w. z. of er staat: Gods Geest ademend of door Gods Geest geïnspireerd, 't Veiligst doen we beide beteekenissen aan te houden, want de Schrift werd niet maar in den tijd harer vervaardiging getheopneusteerd, maar ze is en blijft theopneust: Scriptura — zegt Pesch — Deum spirat et inspirat, quia a Deo inspirata est1). De laatste grond van het Schriftgezag is de God der Schrift d.i. de God der heilsgeschiedenis, de God van Abraham, de God van Izaak, de God van Jacob, de eeuwige Vader van onzen Heere Jezus Christus.

Ik ben aan het eind van mijn uiteenzetting gekomen en wellicht zullen velen uwer het nagenoeg niets dan de „old story" („oude, bekende geschiedenis") gevonden hebben. Ik herinner hen dan aan 't begin, dat ik geen problemen-revue wenschte te geven; maar wel heb ik, voorzoover dat in 'n beknopt bestek kon, de vragen, die men mij gezonden heeft2), behandeld of althans aangeroerd en eenigszins van mijn

1) „De Schrift is Gods bezielende adem, omdat ze door Gods adem bezield is." Geciteerd bij Bavinck, a. w. bl. 453; ook geeft deze de tweeledige beteekenis van deónvevoios toe op bl. 448, al kiest hij voor zich • de passieve.

') Men deed mij tevoren 26 vragen toekomen, die ik in dit referaat poogde te verwerken.

Sluiten