is toegevoegd aan uw favorieten.

Oud=modernen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De gedachtewisseling met Prof. Cannegieter wordt nog biezonder bemoeilikt, doordat hij allerlei personen ondereen aanspreekt, die wel eikaars trouwe geestverwanten zijn, «zoo heel echt rooinsch» als het gezelschap eenmaal in zijn ogen is, maar die elkaar mondig genoeg vinden om ieder voor zich zelf het woord te voeren. En wie voelt zich vandaag verplicht om onder ontwikkelde mensen de zoveelste keer opnieuw voor Canossa en voor Galilei op te komen, waar» over de oudhoogleraar niet laten kan bij deze gelegenheid weer eens zijn hart te luchten?

Zo volledig mogelik wordt geprobeerd, achtereenvolgens zijn bonte rij grieven te behandelen, voorzover ze de eigen* like kwestie tussen Rooms en Modern aangaan. De oud» strijder ontwapenen lukt vermoedelik geen sterveling, maar zijn argumenten ontladen is een taak, die tenminste kans geeft om de Pax Romana tastbaar te tonen.

Dat «voor den echten roomsche geloof en ongeloof aan den alleruitersten buitenkant van het geestelijk leven liggen», wordt door Prof. C. hieruit afgeleid, dat de Kerk geloven opvat als aannemen op gezag. Maar put het wezen van iets zich volstrekt in zijn oorsprong uit? Is het leven ook een louter uiterlik ding, omdat het zich uitwendig voortplant? Of is het gezin enkel vormelik en stoffelik, omdat het door een huis wordt afgesloten ? 't Evangelie werd verbreid van gemeente tot gemeente, zoals een organisme groeit van cel tot cel; daarom was 't toch niet met de kerkmuren te vereenzelvigen? De waarheid wordt zichtbaar geopenbaard, om onzichtbaar de zielen te doordringen. Wie de preek met de godsdienst, middel met doel, verwart, die alleen heeft van 't geloof een uiterlike opvatting; allerminst wie de godsdienst beschouwt als een samenwerking van genade en wil, waarvoor de vrije toestemming, het bewuste mee* leven van de mens wordt ondersteld. Bepaald de Katholieke Kerk hield het getuigenis van jacobus hoog, dat het geloof zonder de werken, dus zonder persoonlike beleving, een dood geloof is, en heeft het formalisties, farizëies, in één