Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

waar meer dan persoonlike waarde en dus openbare verant* woording mee verbonden wordt? Vervalt Prof. C. van louter trouw aan 't modernisme niet plotseling in confessionalisme? 't Is de oude inconsequentie bij de Hervorming, waarvan de radikaalsten niet eens vrij blijken, zolang ze niet «De Pro* testant», orgaan van de Evang. Maatschappij, navolgen, diè zijn uitgesproken antipapisme volmondig aandient als nega* tief, omdat het Protestantisme niet anders dan negatief zou wezen. '

't Ouderwetse in de oudhoogleraar is vooral de nuch* tere verlichting, waarmee hij 't mysterie binnen 't heiligste der heiligen met een nachtwachtlantarentje betast. Dat hij ons geloof ontleedt en afwijst, vergt zijn levendige over* tuiging; maar dat hij zich geen ogenblik rekenschap wil geven, hoe de traditie van de Katholieke Kerk toch de diepste ervaring van hele geslachten tot vandaag toe als een onuitputtelike schatkamer samenvat en daarom minstens de eerbied verdient, die 't zieleleven volgens hem altijd waard is; dat hij met andere woorden de vroomheid in elke vorm waardeert behalve in de oudste en wijdste, dat verwondert zelfs een Katholiek, hoeveel dergelike wonderen! van verblinding die anders gewoon is. Terwijl Prof. C. de Roomse opvattingen eenvoudig massaal verwerpt, onder* zoeken jonger tijdgenoten ernstig, waarin de grond van zo'ri onwrikbare overlevering toch bestaat en waarom die vasté leer zo psychologies aan de menselike natuur tegemoet* komt als een harde diamant aan 't gevoelige licht. Van* de Moederkerk, die zoveel volken heeft gevormd en ven* enigd, schijnt hun altijd nog iets leerzaams over te blijven. '

De angst voor een woord als dogma of hiërarchie, waar* mee 't vorig geslacht zich ondoordacht overweldigen liet, is men lang te boven. Langs inductieve banen heeft Foerster, iri wie Prof. C. weer een renegaat mag zien, 't gezagsbegrirj voor onze ogen uit het gemeenschapsgevoel opgebouwd. Zijn pragmatiese studie «Autoritat und Freiheit» merkt de grens tussen modernen van naam en modernen van de daad.'

Sluiten