Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

toestand. Zoeken we nu naar een oud Buddhistisch centrum met sporen van Mahayana aan de Oostkust van Sumatra, dan voldoet Palembang daar, naar wij zagen, het beste aan; overal elders zijn de overblijfselen van later datum. Maar daarmee is natuurlijk geen bewijs geleverd, want wie weet, wat er verloren is gegaan.

Intusschen kunnen wij wel onze verklaring van dat „Malayu, hetwelk het tegenwoordige rijk Crïwijaya is" als annexatie, naamsverandering of overbrenging van het rijksgezag van elders, gaan toetsen aan de conclusies, waartoe de vondsten van het siddhayatra-heiligdom ons zooeven voerden: in het tot zijn rijk behoorend Palembang heeft de van verre gekomen koning van Crïwijaya, hetzij dan die naam oorspronkelijk daar ter plaatse of oorspronkelijk elders thuishoort, magische kracht verworven voor zijn rijk.

De groote vraag is natuurlijk, of wij gerechtigd zijn verband te leggen tusschen de Crïwijaya-expeditie van 683 te Palembang, en de verandering in den status van Malayu van ongeveer denzelfden tijd. Als dat verband bestaat — en het schijnt ons inderdaad aanwijsbaar, als wij in den geheimzinnigen naam van de plaats, waar volgens den steen van Këdukan Bukit de koning vóór zijn ceremonie aankwam, Malay(u) mogen lezen J)

1) Deze lezing, die ons reeds bij eerste kennismaking met den steen zelf in 1920 het waarschijnlijkste voorkwam, meenen wij op grond van nieuwe • afprenten, die dr. A. J. Bernet Kempers zoo vriendelijk was te vervaardigen, te mogen aanbevelen. Aan ma heeft nooit iemand getwijfeld. De laatste letter was reeds door Bosch (bij Van Ronkel 1.1.) als ya gelezen, waarbij het teeken voor u dan in de breuk kan zijn weggevallen; tegen het voorstel van Coedès. jap verzet zioh (behalve dat de beteekenis onbegrijpelijk is) vooreerst het zoogenaamde dwarsstreepje vari de ja, hetwelk o.i. niet anders is dan de krul aan den linkerpoot van de ya plus een zich ook verder in den steen voortzettende streep, die niet bij het letterschrift hoort, en in de tweede plaats' de wirüma, die veel te veel naar links staat om bij de p (ten rechte de tweede en derde poot van de ya) te hooren en ook te lang is om iets anders te zijn dan

421

Sluiten