is toegevoegd aan uw favorieten.

Erifos es gal' epeton

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

woord, een herkenningsteeken, waarmede de in het doodenrijk afdalende ziel zich te kennen geeft als ééne, die gerechtigd is tot het eeuwige heil.x) De verrichte (of verricht veronderstelde) ritus heeft niet bestaan in een bad in melk, zooals sommigen, noch in een doop met melk, zooals anderen willen, maar in voeding met melk aan de borst der godheid, vertegenwoordigd door eene harer dienaressen. Dit was een der sacramenten, door welke de vereeniging, het één worden van mensch en god werd uitgedrukt en bewerkstelligd. De tot een nieuw leven herboren mensch werd door de godheid als kind aangenomen, en ontving van haar de lafenis, welke aan he.t kind toekomt.

Het is wellicht goed reeds nu voorloopig de vraag te stellen, hoe oud deze zinnebeeldige voorstellingen in Griekenland zijn. Het oudste der gouden plaatjes, waarop de spreuk voorkomt, dagteekent, naar het letterschrift te oordeelen, uit de IVde eeuw vóór Chr. Het pompejaansche fresco is blijkbaar eene navolging van een origineel, dat eer nog in het klassieke, dan in het hellenistische tijdperk zal zijn ontstaan. Ook hiermede klimmen wij dus onmiddellijk op tot de IVde eeuw vóór Chr. Maar dit zegt ten slotte weinig, omdat, zooals door Macchioro terecht is betoogd4), de symbolen en godsdienstige handelingen der orphische en dionysische mysteriën uitteraard thuis behooren in eene zoo primitieve spheer, dat zij niet eigenlijk ontstaan kunnen zijn in de IVde, Vde of zelfs VIde eeuw vóór Chr. Zij moeten in de VIde eeuw in Griekenland b e staan hebben en verspreid zijn geweest, althans in bepaalde kringen; ontstaan zijn zij in een daaraan voorafgaand tijdperk; maar wij hebben in de grieksche overlevering geen maatstaf om te bepalen, hoe langen tijd daarvoor dit zou kunnen zijn geweest.

') Anders Alline, Le paradis orphiqui, Xénia, p. 95. 2) Macchioro, op. /., p. 155 sqq.

28