Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Na den val van het noordelijk rijk zijn de Israëlieten daar ten deele vervangen door vreemde immigranten waarmt het volk van de Samaritanen is ontstaan, welks laatste nakomelingen nu in het oude Nabloes hun kommervol bestaan voortsleepen. Later dringen de Edomieten het iand m het zuiden binnen, en als Palestina een deel wordt van het groote Romeinsche rijk, vloeien allerlei rassen door net iand.

En hoevele verschillende volkeren en rassen er hebben gewoond na de verwoesting van Jerusalem in 70 na Christus, is met in een paar woorden te zeggen. Altijd allerlei rassen, allerlei volkeren, allerlei stammen, altijd oorlog en weinig vrede. Doch betrekkelijk weinig Joden, die er veelal uit verdreven en geweerd werden. Er woonden gewoonlijk slechts enkele duizenden. Dat wordt duidelijk geïllustreerd door een paar getallen van de Joodsche inwoners van Jerusalem: terwijl dat getal voor 1900 ongeveer 45.000 bedraagt, is het voor 1800 slechts 2.000, en voor 1581 niet meer dan 400.

KrMaAPa!eStina Z0° heelemaal ^et het land van één volk blukt te znn noch van één ras, vloeit onmiddellijk voort uit de zeer eigenaardige ligging van dit land. Of eigenlijk is het amper een land. Het is eigenlijk niets anders dan een brug tusschen Afrika en Azië, een scheiding van zee en woestyn, een gedeelte van den weg tusschen het land van den Nul en dat van Eufraat en Tigris. En dus een corridor T A^/T^^' 6611 oatnioetingsplaats bij uitnemendheid hetzu voor vrienden, hetzij voor vijanden. Volkeren hebben zich hier met elkaar gemeten, legers met elkaar gestreden, culturen hebben er geworsteld, godsdiensten elkaar beïnvloed, gehinderd, teruggedrongen.

JTZf 'Sï la1?n Verd6r aans*>rake" van religieuzen aard gelden. God gaf aan hun voorouders eens het land vloeiende van melk en honig, en al zijn ze er in den loop der eeuwen steeds uit verdreven, het woord Gods blijft en worden" Veronachtzaamd' ™«r: kan niet gebroken

Sluiten