Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Kerkformatie. Maar dat is niet omdat, maar ondanks het feit, dat ze Gereformeerd zijn. Dat is geen ontplooiing van hun Gereformeerdheid, maar ziekelijke afwijking er van.

Wanneer een Gereformeerde hoort spreken van de eenheid aller geloovigen, dan klopt hem sneller het hart, omdat hij daarin de echo hoort van des Heeren gebed: „dat zij een zijn gelijk als Wij".

Zoo is het in het algemeen. Maar hoe in concrete ten opzichte van de huidige beweging?

Het zal duidelijk zijn geworden, dat door deze beweging tweeërlei strcroming vloeit; dat in het algemeen twee krachten haar bewegen, die door elkaar zijn gestrengeld; een die uit God is, en een uit den mensch; een, waarvoor we danken, en een, waartegen we hebben te waarschuwen.

In deze eenheidsbeweging is iets van des Heeren Geest. Die Geest dringt alle geloovigen naar de levende eenheid en haar beleving; naar de openbaringseenheid van al wat waarachtig, in den wortel, in den Heere, één is. Die Geest bedroeft zich over zooveel verdeeldheid van wat samenhoort, en Hij speelt zachtkens in de diepte van het geloovige hart het lied der broederliefde en bidt na het Hoogepriesterlijke gebed.

Daarom hebben we ons niet afzijdig te houden van de beweging. We zijn zoo spoedig geneigd tot kritiek alleen; tot afwijzing van uitgestoken broederhanden; tot het besef: wij zijn de Kerk en wij zijn het volk. Maar dat is niet, omdat we Gereformeerd zijn — integendeel, omdat we nog niet genoeg Gereformeerd zijn. Als de geest van

Sluiten