Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

En wat van de Gereformeerden in de Hervormde Kerk te wachten is, kan niet worden voorspeld. De broeders hopen op reorganisatie — en we hopen met hen, dat eindelijk de Hervormde Kerk wordt bevrijd uit den synodalen boei. Maar of en hoe en wanneer het geschieden zal, welk menschenkind, die het profeteeren durft?

Zoo is het op het kleine Gereformeerde terrein, onder broeders, die dicht bij elkaar zijn. En hoe zal het dan gaan op het groote wereldterrein, waar alles om eenheid roept, en toch niet bij machte is, haar tot stand te brengen?

Een nog niet verwezenlijkt ideaal — dat is de eenheid van Christus' Kerk.

En toch wanhopen we niet. Menschelijke dwaasheid en menschelijke zonde kunnen wel tijden lang het werk des Heeren tegenhouden, maar niet voor altijd. De eenheid is er, en zij komt. Satan zal niet eindelijk triumfeeren. Het Lam Gods zal niet tevergeefs Zijn levensbloed hebben gestort; de Geest des Heeren zal niet vruchteloos zoovele eeuwen aan de Kerk hebben gearbeid. Hij bereidt haar voor de bruiloft van het Lam als een bruid zonder vlek en rimpel; óók gereinigd van de vlekken van haar dwalingen, van haar verdeeldheid en twist.

De diepe klove bestaat slechts zóólang tot de Geest des Heeren haar dempt. Het „nimmer'* van een mensch duurt slechts zóólang, als de Souvereine God, die alleen regeert, het gedoogt.

De eenheid is er, en zij komt, omdat de Kerk het werk is van den Heiligen Geest. Daarom hopen

Sluiten