Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

WAT beteekent dat woord: galoeth? Wat een vraag voor een Jood? Wie weet dat niet? En toch is het een feit, dat het voor den Jood in het algemeen meer een gevoelsquestie is dan dat hij zich verstandelijk van de beteekenis er van rekenschap geeft Waarom is de galoeth zoo'n bron van leed? Is het misschien, omdat de Jood zoo'n brandend heimwee heeft naar den tempel, naar zyn priesters of zijn offeranden? Of is het misschien het verlangen naar eigen politieke en maatschappelijke onafhankelijkheid? Maar er zyn toch duizenden en nogmaals duizenden menschen, die te midden van een volk wonen, dat wegens hun geboorte het hunne niet is en wie van hen klaagt nu ooit over een leed, dat alle vreugde vergalt en • alle leed verdubbelt en dat galoeth heet? Het antwoord op die vraag moeten we weten, willen we er genezing voor vinden. Als men de diagnose kan stellen, is de therapie gemakkelijker. Een bekwaam arts stelt zich niet tevreden met de klacht van den patiënt: „het doet nüj zeer". Om de juiste diagnose te kunnen stellen, laat hij zich door dezen inlichten omtrent diens levensloop. Waar hij geboren is, wie zyn ouders waren, hoe hy werd opgevoed. En hoe dieper zich de oorzaak van het lijden verbergt, hoe menigvuldiger die vragen zullen worden en tot hoe schijnbaar onbeduidender bijzonderheden zij zullen afdalen: vragen over beroep en woning, over luchtgesteldheid en levensmiddelen, over levenszorgen en levensbeproevingen.

UIT het antwoord over al deze dingen maakt de arts den aard der ziekte en het geneesmiddel op. Het is niet voldoende voor ons te weten, dat het ons zeer doet of waar het ons zeer doet de geschiedenis moet ons de oorzaak openbaren.

ER ontbraken ons geen geneesmeesters, die aldus oordeelden: de joodsche ziekte is galoeth, dus het geneesmiddel is Palestina. Dat was heel goed bedoeld, maar toch een vergissing. „Gedenk aan de dagen van ouds, merk op de jaren van elk geslacht; vraag uwen vader, die zal

Sluiten