Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Daarna sprak hij een rede uit, Die gloeide voor des Heeren Bruid; Nooit werd er met meer vuur gesproken, Noch met meer tranen onderbroken.

Na 't herstel van Dr. SCHWARTZ.

Toen Schartz hersteld was van zijn wonden, Heeft hij het zijnen plicht gevonden, Om ook den moord'naar te vergeven, Die pas gestaan had naar zijn leven.

Hij toog naar de gevangenis henen, Doch toen hij voor hem was verschenen, Den moordenaar zijn hand aanbood, Kon deze niet zijn spijt verbergen, Maar zei: «Komt gij om mij te tergenP 't Spijt me dat 'k u niet heb gedood."

Babbijnenzoon, ja twaalf jaren, Bleef in kluisters m' u bewaren, Voor wat ge den discipel deed; Doch, wie meer leed toen heeft geleden De moordenaar? of die in gebeden Bad voor verlossing uit uw leed ?

De Eeuwigheid zal 't antwoord geven, Al knaagt de worm niet aan uw leven, Door wroeging, van wat ge hebt gedaan, Voorspeld was het voor u verschijnen, Op aarde, in grove lijnen! Uw moeder kostte 't menige traan. *)

*) Verklaring van die voorspelling.

De vader des moordenaars een vroom Rabbijn der Hoogdnitscbe Joodsche Gemeente te Amsterdam. (Ik meen Rabbijn Uiksch LeEkdm) had voor zijn sterven, drie brieven geschreven ; waarvan de eerste dadelijk naar zijn verscheiden geopend moest worden.

Hierin stond, de voorspelling, dat zijne vronw, zes maanden na zijnen dood aan een zoon het léven' ion schenken, die tot Rabbijn opgeleid moest worden. ;

De tweede brief na twaalf of dertien jaren. Hierin werd gezegd: Hij zou zich aan 's Lands wetten vergrijpen, en de moeder daardoor verdriet veroorzaken.

De laatste eerst na twintig jaren; daar mijn vader ia dien tnsschentrjd Christen was geworden, hebben wij nooit vernomen wat die behelsden.

Sluiten