Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„EN MESOPOTAMIË?"

door Dr. P. BERRON

Sedert meer dan vijf jaren richten wij onze oogen op het land tusschen Eufraat en Tigris — nauwkeuriger gezegd, op het tot Syrië behoorende en onder Fransen mandaat staande deel van dit gebied.

Waarom denken wij aan een arbeid in Mesopotamië? Waarom gelooven wij, dat het onze weg, onze taak is, ons naar dit land te begeven? Wij willen den Vrienden van de ,-Morgenland-Zending" onze redenen uitvoerig uiteenzetten, want ze zijn ernstig en gemotiveerd.

Dtt gebied is een land zonder ze ndi ngsarbeid. In Syrië zelf bevinden zich tal van zendingsgenootschappen ook in Irak, d.w.z. in het vroegere Engelsch-Mesopotamië.' In Fransch.Mesopotamië bestaat geen Prótestantsch zendingswerk. Ook de Roomsch-Katholieke zending is van weinig beteekenis. De dichtstbij gelegen zendingspost is Deir-es-Zor, waar zich een Amerikaansch zendingsziekenhuis bevindt — overigens is Aleppo het meest nabij gelegen zendingscentrum.

Men kan in Mesopotamië gebieden doorkruisen zonder ook maar ergens een zendeling te ontmoeten, hoogstens treft men hier of daar Assyrische of Gregoriaansche priesters, die het Evangelie in den vorm brengen, zooals de Oostersche kerken deze hebben, bnna zonder verkondiging van het Woord, om niet te spreken over een arbeid onder Mohammedanen.

Het land is tamelijk dicht bevolkt. Een groot deel is- woestijngebied, resp. steppe, waarvan uitgestrekte gebieden dun zijn bevolkt; elders, vooral in den Noord-Oostelijken hoek, neemt de bevolking meer en meer toe. Hassiedjié b.v heeft op het oogenWik 5—6000, Kamiesjlié, aan de Turksch-Syrische grens, 15.000 inwoners. Ook aan de Bagdad-spoorlijn breiden de steden zich meer en meer uit. Deze bevolking is Mohammedaansch, in toenemende mate echter ook Christelijk,. Behalve de Arabische boe ren (Fellachen) en de Bedoeïnen der steppen wonen er Tsjerkessen, Koerden, die uit Turksch-Koerdistan zijn gekomen en Yezidi, d.z. duivelsaanbidders. Het aantal Armeniërs neemt meer en meer toe. Wel wordt het door de Turken niet gewenscht, dat de Armeniërs zich zoo dicht aan de Turksche grens vestigen en voor hen zelf is het ook niet ongevaarlijk, doch zij gaan, door den nood gedrongen, naar dit gebied, waar jdj" tenminste een

Sluiten