Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Weer in Stockholm na vijftig jaar.

De laatste Wereldconferentie werd begin vorig jaar in Mysore gehouden. De eerste in de geschiedenis van onzen Wereldbond, welke in Azië bijeengeroepen werd. Daar stond als voornaamste punt op de Agenda:

de ontmoeting van het Christendom met volkeren van ander geloof.

Geheel anders de vergadering van het Wereldbondsbestuur in Mei 1938 te Stockholm! Zij had zich bezig te houden met de vraag: welk verband bestaat er en dient er te bestaan tusschen onze beweging en de verschillende Kerken?

De opvatting dat de C. J. M. V. een niet-kerkelijke organisatie zou wezen gaat zeker niet op, wanneer men bij dat woord „kerkelijk" aan de Eene, Heilige, Algemeene Christelijke Kerk zou denken, waarvan onze belijdenis spreekt. Zeker, de C. J. M. V. is een beweging, welke zich fundamenteel onafhankelijk gevoelt en bestuurd wordt door en arbeidt met krachten, die geen kerkelijke ambtsdragers zijn, dat neemt echter niet weg, dat zij altijd weer zich bewust was en begeerd heeft te zijn in die eene, heilige, algemeene Christelijke kerk, terwijl ze trachtte en nog tracht de zending dier Kerk in de wereld te bevorderen.

Ook door het z.g.n. „foreignwork" — een woord dat met de vertaling „werk in het buitenland" ook niet geheel juist gedekt is, — poogde ze nu reeds meer dan een halve eeuw lang de éene, heilige, algemeene Christelijke Kerk te dienen. En de bijeenkomsten te Stockholm waren zeker ook tezamen geroepen met het doel God en menschen voor deze halve eeuw van onverdienden zegen op dit Zendingswerk te danken.

Dat nog twee der pioniers van heel dezen arbeid, Dr. J. R. Hott en Dr. Karl Fries uit Zweden, vol geestdrift,

Sluiten