Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Maar — en hierop leggen wij allen nadruk — dat is niet het hoofddoel van de Zondagsschool, doch veeleer het gevolg, een der noodzakelijke vruchten. Het hoofddoel, het ideaal is, om kinderen tot Jezus te leiden en alles, wat het kind beleven zal reeds vroeg te trekken binnen de omtuining van het Koninkrijk Gods. Gelijk alle wegen in een land op de hoofdstad uitloopen, zoo wijzen ook alle teksten en verhalen in Gods Woord naar den Christus heen, die is het middelpunt der Schriften en het groote doel van het Zondagsschool-onderwijs.

En nu herhalen wij de vraag: is dat ons ideaal, loopen wij daar warm voor, zet en houdt het ons in vuur en gloed? Zeggen onze onderwijzers als Ignatius eenmaal: „mijne liefde is gekruist en er is geen vuur in mij, dat iets anders begeert?", of als Charles Kingsley op de vraag: wat is uw hoogste ideaal?: „daar is er maar één, het hoogste, de Koning zelf!" Als dat ons ideaal niet is, richten wij met de Zondagsschool weinig uit. Zien wij het ideaal, zooals Angelo het zijne zag? Let eens op de sociaal-democraten; die hebben een ideaal! Zij hebben het ideaal van de maag, voorzeker. Zij hebben het ideaal van de materie, gewis. Zij hebben het ideaal van de wereld, van de spijze die vergaat, wij spreken het niet tegen, maar wat men ook van hen moge zeggen, dit kan niet worden ontkend, zij loopen er warm voor, gaan er voor het vuur in, en daarom worden hunne gelederen gaandeweg meer versterkt en gestijfd.

Tegenover dat materiëele ideaal staat het materiaal des geestes, dat wij beweren te bezitten. Maar hebben wij het? Klopt in ons binnenste iets van den gloed voor ons ideaal, gerealiseerd in den Christus Gods? Kunnen wij als onderwijzers en onderwijzeressen zeggen: „ik heb alle dingen schade geacht om de uitnemendheid der kennis van Christus Jezus, mijnen Heer?" Is Jezus, de Heiland van kinderen, de Koning van kleinen,

Sluiten