Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

schaf u dan aan de „Bijbelsche geschiedenissen" van W. G. van der Hulst, of de „Heilige Historie" van J. C. de Koning, of een dergelijk boek. Ook kan een kleiner werk, bijv. van Donner of Schöttelendreier wel dienst doen; als 't maar geïllustreerd is!

Met uw kroost om u heen, doorbladert ge het boek en bezichtigt ge de afbeeldingen. De herhaalde vragen, als: „wat beteekent dit?", en: „wie is dat?" zullen u den mond wel openen.

Ook de prediking des Woords, waarheen ge immers uw kinderen medeneemt, kan uitmuntend aanleiding geven tot bespreking van een Bijbelsch onderwerp. Als de prediker een historisch Schriftgedeelte tot stof van behandeling gekozen heeft, kunnen de hoofdmomenten uit de preek al heel gemakkelijk gerepeteerd worden. Maar ook bij een meer dogmatische preekstof loont het de moeite navraag te doen naar het gehoorde.

Welke psalmverzen er gezongen werden; wat de inhoud van het gebed was, welk hoofdstuk werd voorgelezen; hoe de puntverdeeling luidde — ziedaar enkele dingen, waarop uw kinderen al spoedig hun aandacht kunnen spitsen.

Er wordt wel geklaagd, dat er in de prediking niet voldoende gerekend wordt met de tegenwoordigheid van kinderen. Ik vermoed, dat H. H. Predikanten de eersten zullen wezen om dat toe te stemmen, overtuigd als zij zijn van de moeilijkheid om grooten en kleinen tegelijk te bevredigen. Maar vergeet niet, ouders, dat ook gij hier een taak te vervullen hebt, en dat ge onbillijk handelt, indien ge het enkel van de zijde des leeraars verwacht. Gij moet uw kinderen leeren luisteren, leeren opletten, leeren opmerken. Zooals de gids in het schilderijenmuseum uw aandacht vestigt op licht- en kleurenschakeering, op achtergrond en perspectief, en u alzoo leert hoe ge schilderstukken bezichtigen moet, zoo hebt gij voor uw kleinen de schilderij van de bediening des Woords te belichten en toe

Sluiten