Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zoo loopt de ontaarde democratie uit op moord aan de vrijheid. De geschiedenis van de Fransche revolutie, de toenmalige dictatuur van enkelen en de tegenwoordige Russische staatsvorm is er om dat te bewijzen. • Ten opzichte van de democratie koestert men licht allerlei gevaarlijke illusies. Een van deze is de meening, dat het voldoende is het volk tot heerscher uit te roepen, om het daarmede reeds voor zijn politieke taak bekwaam te doen zijn. En het is zeker een waan te meenen, dat een politiek-onrijpe, beginsellooze, vaak opgezweepte massa — door het feit alleen, dat zij het kiesrecht verkreeg — de juiste personen in de

regeeringslichamen weet aan te wijzen; haar stem op een eerlijk man zal uitbrengen; op een, die niet meer belooft dan hij geven kan en geven mag.

Een gevaar der democratiseering is zeker de daling van het peil der volksvertegenwoordiging en regeering. Eerzuchtigen en intriganten zoeken weldra over de schouders van het door hen gevleide volk de eeregestoelten te bereik'en. Het woord „politiek" krijgt zoo een steeds immoreeler bijsmaak. Fijnere geesten gevoelen al minder lust zich met dit politieke leven in te laten. In de gemeenteraden onzer groote steden is veelal de parlementaire toon

en. spreektrant zoek geraakt. En de dorpen

zij toonen zich reeds hierin volgzame leerlingen der steden.

Een groot gevaar bij de democratiseering is de vrees van regeerders en vertegenwoordigers om de kiezersmassa te ontstemmen. Op de woorden en het beleid van velen hunner oefent de publieke tribune grooten invloed uit. Sommigen gebruiken de dikste woorden en doen de mooiste beloften zonder de mogelijkheid onder de oogen te zien deze te kunnen verwezenlijken. En als „zekere Juli-gebeurtenissen in het zicht

Sluiten