Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zijn" plengt heel de Tweede Kamer een spraakoffer op het altaar van haar afgod, den kiezer. Men sprak onlangs geestig van de „electorale griep',', die weer allen te pakken had, waardoor de debatten vaak noodeloos gerekt werden. .

Een groot gevaar voor de democratie ligt in de zucht bij het volk om steeds meer op de staatsarm te leunen. In plaats van zelf te zorgen, gaat men in de overheid de al-moeder zien, die alle zorg op zich moet nemen. Wij behoeven hier slechts aan het door velen zoo begeerde staatspensioen te denken: een regeling, waarbij de zorg voor den ouden dag geheel op de publieke kas neerkomt.

Wij spraken zooeven over de Atheènsche democratie. Welnu, dit euvel van staatszorg heeft mede die democratie te gronde gericht. Het kwam in Athene zelfs tot dagelijksche uitkeeringen aan de massa en allerlei vergoedingen, o.a. voor schouwburgbezoek. Volkskracht en volksvermogen gingen te gronde. Niet beter verging het de Romeinsche democratie. Het trotsche volk van Rome daalde tot het peil van een op brood en spelen beluste massa, die zich aan den meest biedende veil gaf.

Maar genoeg!

Aan gevaren en illusies is de democratie rijk. Was dan ook de democratie een experiment, men zou haar ten sterkste dienen af te keuren. Maar zij is geen menschelijke proefneming. Zij is een onverbiddelijke levenswet in de ontwikkeling der Westersche volkeren. Zij is geen vloedgolf, die tot haar oorsprong terugkeert, maar een stroom! Niemand denkt eraan een dam tegen de wateren van den wassenden Rijn op te werpen. Wij zorgen er slechts voor, dat de rivier zich binnen haar dijken houdt, opdat haar watergeweld niet vernielend uitbreekt en alles overstroomt. En zoo is een tucht en opvoeding van het volk noodig, opdat het

Sluiten