Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

BEZIELING BIJ HET VERTELLEN OP DE ZONDAGSSCHOOL.

Het is misschien het meest eenvoudig en meest practisch, ten einde eenige orde te scheppen in de behandeling van dit onderwerp, eerst te behandelen het vertellen op de Zondagsschool ; daarna te spreken over bezieling bij dat vertellen.

Vooraf iets over het vertellen zelf.

Vertellen is een leervorm.

Het is hier niet de plaats,, uit te weiden over de beteekenis en de indeeling der leervormen. Maar heel in het algemeen mag toch iets daarvan gezegd.

Het woord leervorm zegt reeds, dat we te doen hebben met den vorm, waarin we ons onderwijs gieten zullen. Daarmee snijd i!k dus direct weg de gedachte, alsof „vertellen" in het opschrift boven dit opstel de beteekenis zou hebben van „op aangename wijze bezighouden", zonder meer. Inderdaad kan „vertellen" zijn doel in zichzelf hebben, en dus niet in dienst gesteld van een of ander leervak. (Paed. Woordenb. C. F. M. Zernike, pag. 1097).

Wanneer we derhalve op onze Zondagsscholen vertellen, hebben we daarbij zeer beslist de bedoeling onze kinderen te leeren, te onderrichten, te onderwijzen.

Schrik nu niet, en trek geen verkeerde conclusies.

Leeren, onderrichten, onderwijzen, het heeft zulk een onaangenamen klank in veler oor. Men denkt aan iets saais, droogs, vervelends. En men is geneigd de kinderen te beklagen, die geleerd, onderwezen, onderricht moeten worden.

Hc durf beweren, dat leeren, onderwijzen, onderrichten iets heel levendigs, iets heel opwekkends kan zijn. Ik stem toe: het kan óók saai zijn en taai. Maar dat hóeft het heelemaal niet te zijn; dat mag het zeker niet wezen op onze Zondagsschool.

Kijk, als een écht onderwüzeT een uitermate droge en saaie stof te behandelen heeft, dan lukt het hem nog vaak dit op een smakelijke, aantrekkelijke wijze te doen.

En zou dan het onderwijs saai en vervelend kunnen zijn, als de heerlijkste, boeiendste stof behandeld wordt, de stof, die de H. S. ons biedt?

Sluiten