Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Evangelisatie, die mij opgedragen is. Ik doe dit deel dan ook het liefst.

Nu erken ik terstond: huisbezoek is heerlijk èn moeilijk. Wie . het moeilijke over het hoofd ziet, vervalt in oppervlakkigheid;; meent, dat hij spoedig het klappen van de Zweep kent. Wie veel huisbezoek doet, krijgt een zekere welbespraaktheid, en zeker praat-vermogen, dat wel eens ontaarden kan in wauwel- vermogen. Neen, het is moeilijk, zelfs zeer moeilijk. Er is veel tact, veel wijsheid, veel psychologisch onderscheidings-vermogen toe noodig, zóóveel, dat de meest geo|efende zal zeggen: wat kan ik er nog bitter weinig van, als hij tenminste niet aan zelfbehagen lijdt. Maar ik voor mij leg thans niet den nadruk op het moeilijke, doch op het heerlijke van het huisbezoek. Om deze reden. Over het moeilijke zijn we het wel eens. Dat moeilijke is vaak het struikelblok geweest, ik vrees ook wel I eens de uitvlucht, 't Is zoo moeilijk, ik zal er maar niet aan' beginnen. En je moet er de noodige vrijmoedigheid voor hebben, en ik ben wat verlegen, neen, dat is niets voor mij, ik begin er maar niet aan.

Daartengenover zet ik met allen nadruk: het huisbezoek is een heerlijk werk. Het moeilijke doet u bidden, het brengt u op i de knieën. Indien iemand wijsheid ontbreekt, dat hij >ze van < God begeere. Een oude vriend van mij, mijn voorganger in de Evangelisatie-leiding te Gorcum, een godvruchtig man, zei me eens: Je moet nooit huisbezoek gaan doen zonder eerst je knieën gebogen te hebben. Ik heb dien raad nooit vergeten, en | ik betracht hem altijd, en ik geef dien kostelijken raad hierdoor.

. Doch het heerlijke van het huisbezoek doet u andermaal de knieën buigen, doch nu om te danken en wederom te bidden, voor de gezinnen, die ge bezocht hebt.

Zielen te bearbeiden is heerlijk, zielen tot Jezus te leiden, met menschen te spreken over het eenigie noodige, over den parel van groote waarde, over hetgeen immers u zelf het liefst en het dierbaarst is; over wat hun ook zeer lief en dierbaar is, hun kroost, hun kinderen. Anderen op te beuren, daar fleurt je eigen leven door op. Dat is kostelijk voor het eigen geloofsleven. In onze arme, kranke wereld over Christus den Gekruisigde te spreken van mond tot mond, in vertrouwelijk gesprek. Te zien, hoe de harten zich ontsluiten.

Drie leden onzer Commissie voor Evangelisatie vertelden mij in den loop der laatste jaren, dat het lidmaatschap onzer Commissie hun zelf tot grooten geestelijken zegen was gelweest..

Sluiten