Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

leven, wordt weinig geloofd, wordt veeleer met hoongelach bespot. Oorlog van allen tegen allen op maatschappelijk gebied schijnt het einddoel te wezen van het streven der breede volksstroomingen, iMaar men' bedenke het wel: dat is de dood van allen. Dat loopt uit op zulk een anarchie, waarbij niemand leven kan.

Gelukkig is de wereld veel kleiner geworden in den laatsten tijd en zal het eigenbelang sommigen, die niet wilden luisteren naar den eisch van Gods Woord, tot nadenken en bezinning brengen. Vroeger bekommerde men zich niet om hongersnood of oorlog in de verte. Hoogstens schonk men daar 'zijn aandacht aan, om1 God er voor te danken, dat men zelf gespaard bleef. Doch de dwaasheid van dat standpunt (van zelfzucht spreek ik niet eens) wordt langzamerhand door alle ernstige naturen ingezien. Hier staking, elders (aan het andere eind van de wereld) stijging der prijzen. Hier onhoudbare toestanden op hygiënisch gebied, elders (heel in de verte) cholera. Hier oorlog, op duizenden mijlen afstands ontwrichting der gansche maatschappij. Niemand wordt getroffen zonder dat allen den terugslag ondervinden. En de tijd zal komen, dat slechts hij, die hoorende doof en ziende blind wil blijven, theoretisch of praktisch het ontzaglijke feit zal kunnen loochenen of negeeren, dat wij - als menschen - elkanders leden zijn.

Wie zich wil isoleeren, wie slechts zijn eigen belang wil zien, als individu of groep, als stand of klasse, als volk of ras; is gelijk de voet, de hand, die zich van het geheel' wil afzonderen; al het bloed, al de zenuwen, al de krachten op zichzelf wil ooncentreeren; daardoor het geheel verzwakt en zelf den dood tegemoel snelt. Wie zich wil verrijken ten koste van anderen, verarmt zelf. Wie eenvoudig staakt, zichzelf op non-activiteit zet, zijn plaats in het geheel niet meer wenscht in te nemen, zijn roeping verzaakt, is gelijk de arm die aan de hersenen de gehoorzaamheid opzegt, daardoor en daarom met lamheid Wordt geslagen, en straks als een dood lid wordt afgesneden, om het leven van het geheel niet in gevaar te brengen. Of ook nog: is gelijk een deel van den levenden stroom dat, van het geheel afgezonderd, weldra als een stinkende waterplas dood en verderf om zich heen verspreidt, van allen geschuwd en gemeden. Niemand leeft of sterft zichzelf: wij zijö elkanders leden.

Hier nu heeft het Christelijk geloof zijn groote en heerlijke, buitengewoon actueele taak. Men kan somwijlen de stelling hooren

Sluiten