Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Bittere armoede naast tergende rijkdom vormen een schril kontrast Prachtige lusthuizen naast kelderkrotten tonen ons een bittere tegenstelling. De een smijt met het geld, de ander weet niet hoe er te komen. Er is 'n kloof tussen de standen, er is vervreemding en klassentegenstelling, ja klassenstrijd.

Men behoeft geen sosialist te wezen om deze toestanden af te keuren, ze diep in de ziel te verachten en te haten.

Hoewel wij ontkennen, dat de maatschappelike omstandigheden de beslissende faktor voor 's mensen handelen is, zo ontkennen wij anderzijds geenszins, dat de maatschappelike vragen niet met zedelike vraagstukken zouden samenvallen .en dat de openbaring van een zondedaad niet mede bepaald wordt, door het maatschappelik leven.

Hoe kan men de strenge eis der zedelikheid onverzwakt prediken als de onttrekking der huwelijksplicht door de vrouw, gesteund wordt door de maatschappelike ellende waarin zij met haar werkeloze man verkeert? Hoe kan men jonge mensen het huwelik aanraden, waar alle bestaansvastigheid ontbreekt? Hoe kan men een intens geestelik en godsdienstig leven verwachten, waar de nood des bestaans aan alle kanten beslag' legt op de mens ?

Eerst eten, dan filosoferen, geldt op alle terreinen. De maatschappelike nood, de sosiale ellende verlamt de geestkracht van de kerk menigmaal. Pauperisme is geen groeibodem voor geestesvruchten. Wie in de tijd verhongert, verslapt voor de eeuwigheid, hij komt tot openbaring van de in hem wonende fouten en misdadige aanleg.

Wij weten wel: wie rijk is, is daarom en daardoor nog niet braaf, is daardoor geen edel mens, doch op ons rust de plicht het misdadige in de mens zooveel mogelik te vernietigen, ten onder te brengen, ten onder te houden, terwijl deze samenleving dat lang niet altoos doet.

De eenzijdige Marksist ziet op de maatschappij en verontschuldigt zich. De kristen ziet op de maatschappij, verontschuldigt niet, doch begrijpt, en poogt elke aanleiding tot zondeopen-

Sluiten