Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Men kon nu zingen:

„Nu zijn ze verdwenen, die roemrijke dagen, Weer zijn er voor Nederland kluisters gesmeed, Rampzalig het volk, dat ze eenmaal moet dragen, Omdat het voor waarheid en vrijheid niet streed."

Waar is de vrijheid van onze Voorvaderen, waarvoor zij goed en bloed hebben overgehad?

Waar toch de krachtige geloofshelden gevonden in onze dagen, als in de dagen van voorheen?

Is onze vrijheid dan niet wankelende?

Gevoelt gij niet, dat die roemrijke dagen uit het verleden verdwenen zijn en dat de kluisters gesmeed worden en het nog slechts een kwestie van tijd is, om ze aan den lijve te gevoelen?

Ziet gij niet, hoe Rome gelijk een slak voortkruipt?

Rome kan jaren de onschuldigste macht ter wereld schijnen, wanneer de gelegenheid voor haar vrijheid is aangebroken, komt altijd weer hetzelfde streven naar voren, met die kracht, macht en middelen, die een fijn overleg en scherp doorzicht verraden. Rome weet niet van een veranderen. Het heeft de slagen in den loop der tijden haar toegebracht, ontvangen als een slak, die ineenkrimpt bij aanraking, maar zich na eenigen tijd weer als vroeger uitstrekt en haar weg vervolgt. Dit bewijst ons de historie op al te duidelijke wijze. rf^j

Het is de historie, die voor ons die schoone leer-

Sluiten