Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

»Onder welk verbond wilt gij zijn ? Onder dat vanSinaï of Jeruzalem, dat boven is ?« Het verbond van Sinaï wordt beslist afgeraden in de volgende verzen. Wat het verbond aan den Sinaï is, lezen we duidelijk in Deut. 4: 13 ; Deut. 5 : 2 enz. Het oude verbond betreft dus de 10 geboden terwijl het nieuwe verbond is de wet in het hart, Hebr. 8 : 10 ; 10 : 16. Het eerste verbond (de IO geboden) was niet onberispelijk, anders had natuurlijk voor het tweede geen plaats geweest, Hebr. 8 : 7. God zelve heeft dit eerste verbond oud gemaakt en het was ten tijde van Paulus nabij de verdwijning, vers 13. Bevat dus het O. T. eene heenwijzing naar hetgeen geschieden zou, het N. T. bevestigt het in verschillende uitspraken. Onder het Levitische priesterschap had het volk de wet ontvangen, Hebr. 7:11; dit priesterschap was onvolkomen en moest veranderd worden ; doch deze verandering bracht ook noodzakelijk verandering der wet mede, vers 12, omreden de wet slechts de aanleiding, het middel was tot eene betere hoop, vers 19. Er is een groot verschil tusschen deze beide verbonden. Zie slechts de voorbeelden in Izaak en Ismaël. Izaak was door de belofte geboren en daarom vrij, Ismaël naar de wet (natuurlijk) en daarom dienstbaar. Zoolang de zoon der belofte (Izaak) niet gekomen was, was Ismaël de erkende zoon en bleef hij zelfs geduld, toen Izaak reeds gekomen was. Zoodra hij echter zijne rechten wilde doen gelden als eerstgeborene, werd hij uitgedreven.

Deze geschiedenis geldt als volkomen voorbeeld der 2 verbonden en heb ik hieraan zeer weinig toe te voegen. Onze weg leidt dus niet meer naar Sinaï, doch naar Sion, Hebr. 12 : 18-24 en hebben wij dus wel toe te zien dat we Sion niet voorbijloopen om aan Sinaï te komen en daardoor Dien, die NU spreekt, verwerpen. Reeds door Hagg. 2 : 7 was eene verandering der bewegelijke dingen voorspeld. Christus komst bewoog niet alleen de aarde, maar ook den hemel en bracht een onbeweeglijk koninkrijk. Laat ons die genade vasthouden.

Sluiten