Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

anderlijkheid gelooven. Predikers reizen met vrij- en blijmoedigheid op den sabbat van de eene naar de andere plaats om gemeenten te bezoeken; huismoeders koken of bakken gaarne iets extra's op den sabbatdag, vooral als er geestelijk bezoek is; iets extra's wordt door Mevr. White, de leidster der Z. D. Adventisten, zelfs aanbevolen, opdat de sabbat een feestelijk karakter drage. Tal van andere feiten bewijzen, dat men alleen dat gedeelte van het gebod onveranderlijk acht, dat den tijd betreft (de zevende dag) doch voor het overige moet een ieder maar in zijn eigen gemoed ten volle verzekerd zijn.

Deze inconsequentie heeft mij er in hoofdzaak toe geleid afstand te doen van een weg, die wel in naam verschilt van die, welke wij bestreden, doch feitelijk dezelfde was, ja erger; wij toch beleden dat de komst van Christus alleen de Farizeesche bepalingen had weggenomen betr. de sabbatviering doch dat de Heiland aan het gebod zelve niets veranderd had, en dat het daarom nog in volle kracht was. En dan te gelooven, omdat zij een gedeelte van het 4de gebod letterlijk opvolgen, dat zij het zijn, die Gods geboden bewaren. Arme rijkdom !

DE SABBAT VOOR ISRAËL.

De Sabbat wordt in Exod. 31 : 17 een teeken in eeuwigheid genoemd tusschen God en Israël. Bijna overal waar sprake is van de 10 geboden of de inzettingen en rechten wordt de sabbat nog even afzonderlijk genoemd. Zware straffen zijn het gevolg van elke overtreding. Het houden in alle nauwgezetheid zou hun grooten zegen brengen, terwijl de nalatigheid daarin zelfs hun stad en tempel zou verwoesten. Jer. 17 : 21—27 ; 2 Kron. 36 : 19—21.

De letterlijke sabbat was voor Israël wat de rust in Christus is voor den Christen der Nieuwe bedeeling. Hij was daarvan eene volkomen afschaduwing, ie wat betreft den zevenden dag rusten aan het einde van den zesdaagschen arbeid, dus een uitzien naar het einde van het zevental; 2e een algeheel nalaten van

Sluiten