Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Katholiek als men wel denkt; in elk geval ga ik daar, waar men Jezus aanbidt en waar Zijn opstanding geen voorwerp van onderzoek en critiek is."

Meer dan vijftien jaren zijn verloopen, sinds ik tot de Roomsch-Katholieke Kerk ben toegetreden. Het is zeer waar dat zij Jezus-Christus als een God aanbidt en dat zij alle artikelen van het Christelijk geloof in eere houdt. Maar, in de praktijk, welk een verschil tusschen het hedendaagsche Roomsch-Katholicisme en dat van Bossuet! Welk een steeds meer op den voorgrond tredende neiging om aan de Moeder de plaats te geven, die den Zoon alleen toekomt! Welk een vergeten van het Woord Gods! Wat al bijgeloof! En wat een hemelsbreed verschil tusschen de verklaringen, die mij gegeven werden door de „overwonnenen" van thans *) en die, welke men thans van den kansel en en uit de boeken ontvangt!

De zaligheid uit de werken wordt overal gepredikt, en Bossuet zou misschien wel een ketter geacht worden, als hij den kansel weder beklom om er zijn gedachten over <de „Voorbereiding tot den dood" of zijn „Verhandeling over de zondige begeerte" uit te spreken!

Van zijn kant is het Protestantisme hetzelfde als voor vijftien jaren. In weerwil van mijn diepe en bittere teleurstellingen, kan ik daar dus niet toe terugkeeren. Ik ben tusschen beide en neem te eener zijde wat daar waars is, terwijl ik zorgvuldig bewaar wat ik van de oud-orthodoxe Protestanten heb geleerd, in afwachting van hetgeen wij niet zullen zien, n.1. „het RoomschKatholicisme in zijn diepe strekking begrepen," zooals pater Gratry het uitdrukte. Voor mij zal dat nóch het

i) Zinspeling op de liberale richting die üich in Frankrijk vooral vóór f879 liet gelden.

Sluiten