Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Dadelijk na ontvangst van den eersten brief van Mevr. Peyrat, hadden' wij haar geschreven om haar te bedanken voor haar welwillend antwoord op een aanmaning, die zij terecht onbescheiden had kunnen vinden.

Aangemoedigd door haar bijzonder vriendelijke houding, legden wij haar een openhartige bekentenis af van de vooringenomenheid, waarmede wij te haren opzichte vervuld waren door datgene, wat wij meenden te weten van de omstandigheden waarin haar overgang tot het Roomsch-Katholicisme had plaats gehad. Onze bekentenis werd aangevuld met de aanhaling van een artikel, dat wij vroeger aan de „Semaine religieuse" van Genève gezonden hadden. Het is nuttig dat artikel hier weer te geven om wat verder volgt duidelijk te maken:

„De „Cor re spondant", die de „Revue des Deux Mondes" van het Roomsch-Katholicisme is, heeft in het nummer van 10 April 1884 een merkwaardig artikel gepubliceerd over de viering van Luthers eeuwfeest te Parijs. De schrijfster, Mevr. Nap. Peyrat, is die Domineesweduwe wier verklaring, dat zij tot het Roomsch-Katholicisme bekeerd was (gebeurtenis die acht jaar vóór den dood van haar echtgenoot plaats had), twee jaar geleden nogal ophef maakte.

Het doet tamelijk vreemd aan, Mevr. Peyrat op zalvende wijze over ons als „gescheiden broeders" en' met geringschatting over de „Hervormde" Kerk (de aanhalingsteekens' zijn van haar) te hooren spreken, over die Kerk, die haar echtgenoot zoo lang op zoo vrome wijze heeft gediend. Trouwens, wat Mevr. Peyrat ook zeggen moge, men gevoelt dat zij onder den' levenwekkenden invloed van onze kerk geweest is. Haar Roomsch-Katholicisme is nog geheel doortrok-

Sluiten