Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voorstellen. Geleden, wijl ik genoodzaakt was van mijn vrienden te scheiden; geleden, daar ik mijn besten echtgenoot verdriet moest doen, en vooral omdat ik noodzakelijkerwijze een oorzaak van ergernis was voor eenvoudige zielen die onbekend waren met wat ik wist en die mij niet begrijpen konden. Mijn echtgenoot, die het Roomsch-Kathol'icisme hoofdzakelijk slechts kende door de geschiedenis der Inquisiteurs, en die zich had opgesloten in zijn herinneringen betreffende de Albigenzen, heeft er nooit in toegestemd rondom hem te zeggen, dat hij in mij de gewetensvrijheid, om welker gemis zijn voorouders zoozeer geleden hadden, respecteerde. Hij heeft mij dus in de meest valsche en moeilijkste positie gelaten, in dien toestand, die het meest strijdig was met mijn natuur, en wel het meest geschikt om rechtschapen harten in opstand te brengen! Als ik geen innige liefde voor hem gekoesterd had, zou ik er nooit in bewilligd hebben te schijnen wat ik niet was, dat wil zeggen laf en valsch, om ronduit te spreken! Ik had hem alleen gewaarschuwd, dat ik op een directe vraag „ja" antwoorden zou. Deze directe vraag, die mij tevoren zoo menigmaal gedaan was, is mij later nooit gesteld. Ik heb gemeend mijn goeden naam te moeten offeren aan de rust van den ouden dag van mijn echtgenoot. En daar heb ik geen berouw van, want gedurende zijn laatste ziekte heb ik met hem als in den hemel geleefd. En nu vraag ik U geen geheimhouding voor hetgeen ik U heb medegedeeld, want allesiswaar. Laat nrij hopen, dat, als ge eens te Parijs komt, ge m,ij wèl zult willen vereeren met een broederlijk bezoek.

In elk geval zullen wij elkander terugvinden, daar, waar alléén Christenen zijn.