Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Abbé le N. zeide gisteren: „Vrees Jezus, die voorbijgaat en niet wederkomt." Hij is aan mij voorbijgegaan en heeft tot mij gezegd: „Blijf daar niet, mijn kind."

Ik wilde tot het Protestantisme terugkeeren in de ure mijns doods. Maar waar zal ik dan zijn? Kortom, ik heb mijn besluit genomen en heb er geen berouw van.

Ik heb gemeend goed te doen, zeventien jaren geleden. Als mijn echtgenoot geëischt had, dat ik de gewone Roomsch-Katholieke predicaties volgde, zou ik niet gedaan hebben wat daarna is geschied. Nu zijn de schellen mij van de oogen gevallen. Ik weet alles. Ik heb alles van nabij gehoord en alles gezien.

En nu, geloof meer dan ooit aan mijn zusterlijke gevoelens in den Heere Jezus-Christus.

Eugénie Peyrat.

Ten besluite zullen wij hier gewoonweg ons antwoord laten afdrukken.

Nan'cy, 2 April 1890.

Geachte Mevrouw en Zuster I

Met innige vreugde en levendige dankbaarheid tot God verneem ik Uw besluit. Neen, ik was niet bevreesd voor Uw ziel; deze was in veiligheid, wijl vereenigd met Jezus Christus door een persoonlijk en levend geloof, aan welke zichtbare Kerk gij U op aarde ook mocht verbinden. Maar ik verheug mij ter wille van alle besluitelooze zielen, die geneigd zijn te gelooven, dat gij waarlijk vrede gevonden hadt in de Roomsche Kerk. Uw voorbeeld zal ze versterken door haar te herinneren, dat alleen het Evangelie de kracht Gods is tot zaligheid van hen die gelooven en dat, ondanks