Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Echt middeleeuwsche idealiteit ligt aan die vereeniging ten grondslag. De machtigste wereldlijke vorst — zoo was de bedoeling, moest zich aangorden, om de opperpriesters der Christenheid te schragen. (Dr. van Gelder, Alg. Gesch.).

Zooals de Bijbel zegt, dat uit Juda de groote loutering ZOU plaats vinden, zoo moest uit Duitschland de groote kerkereiniging komen. In Saksenland zou die tot uiting komen. Het „Looft den Heere" werd wederom gevoeld ; de groote kerkhervorming had plaats. De Duitsche mentaliteit was geroepen om — evenals vroeger de Joodsche — voort te brengen het bewustzijn van een beter idee van „het Vaderschap van God". En nadat de Duitsche ziel deze prestatie geleverd had, tot opbouw van de wereld, zou het Duitsche volk eene geschiedenis tegemoet gaan, geheel identiek aan die van Juda, uit den ouden tijd. Een langzame maar zekere bloei van het materialisme zou zich ontwikkelen.

Geboren met de capaciteit den Vader te kennen en te eeren, en Hem trouw te zijn, werd die kwaliteit omgezet in trouw aan een landsvader. De trouw aan God werd trouw aan den zelfgeschapen halfgod. Vandaar het betooverende, hypnotische verlangen van aanbidding van een persoon, grootheid, macht, kultur, schittering, het pompeuze.

De Duitsche geest zag met razernij van angst in het Westen groeien een democratische wereld van naar vrijheid strevende indidviduen. Met ontzetting werd waargenomen, dat die menschen niet zoo licht te mesmeriseeren waren voor per'soonsaanbidding. In 1775 werd in Duitschland door Mesmer het naar hem genoemde Mesmerisme uitgevonden, wel een bewijs dat „gedachtenoverbrenging" op de massa aldaar scherp is waar te nemen, gemakkelijk gaat.

Wij zien hier één van de redenen ontvouwd van den oorlog, de botsing van het autocratische verlangen anderen te regeeren en van het verlangen naar individueele zelf verantwoording.

Het is niet te onpas om te zien hoe de Bijbel dit geval behandelt.

De Israëlieten leefden individueel onder hun Richteren, totdat onder Samuel de geest vaardig onder hen werd om ook een koning te benoemen.

Had tot dusver de Israëliet individueel geleefd en zich zelf dagelijks voor den Hoogsten Rechter gesteld, zoodat hij gedwongen was naar zijn eigen geweten te leven .... dit was

Sluiten