Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geest weten te doen eerbiedigen over het geheele vasteland van Amerika, hetgeen mettertijd zou blijken te zijn de groote kracht om de heele wereld te veranderen.

Zooals reeds oppervlakkig besproken werd, zou Engeland het meest idee hebben van God als Waarheid. Het hoogste en zuiverste Engelsche Godsbewustzijn van die dagen was bij de Pilgrimfathers te vinden, en dit is de groote eer voor Nederland, dat het in die eeuw daadwerkelijk de rol heeft gespeeld van te zijn het moderne Galilea, waar de best Christelijke gedachte tot rust kon komen en zich kon voorbereiden tot den grooten stap naar de Nieuwe wereld van Vergetelheid, van Manasse.

„Zij zullen den overvloed der zeeën zuigen en de bedekte verborgen dingen des zands."

Nederland is hier duidelijk de vertegenwoordiger van Lea, de vrouw, die „regel voor regel" haar ziel had opgebouwd. Deze doorzettende geduld-capaciteit kwam bijzonder tot zijn recht om „dijk na dijk" te leggen en het land op de wateren te veroveren. Met recht voert dit volk heerschappij over de wateren. Zij zuigen nog steeds metterdaad de zeeën weg.

Zij leggen zich niet bij den schijn neer, en zien onder de waardelooze, bedekkende laag den goeden ondergrond.

De overvloed der zeeën werd weggezogen, polder na polder ontstond. Zebulon, het volk der „Verheffing", zou alleen in staat zijn, en had onmiskenbaar den hang zich, een land op te bouwen, zich uit en boven de wateren te verheffen.

Diezelfde qualiteit vertoont zich in onze vestiging in Indië, waar de perfecte ziel van een sympathiek volk verzwolgen was onder de zeeën van Magnetisme, Mesmerisme.

Ook hier zou Nederland zeggen: „Tot hier toe en niet verder."

Aan de Nederlandsche ziel is de vaste macht gegeven het ware, het goede onder het bedekkende oppervlak te zien „Daar is wat grootsch te doen," zeide Jan Pietersz. Coen.

,,Verheugt u, Zebulon, over uwen uittocht."

Verheugt u Nederland, dat gij van uw strand durft uitvaren, handelend, koloniseerend — daarna op de spiritueele zeeën van menschelijke gedachten, om u daarboven te verheffen en weder de Haven te zijn.

Sluiten