Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

BESLUIT

Wij kunnen gemakkelijk begrijpen, dat de Bijbelsche profeten mannen zijn geweest, die allen — de een minder, de andere meer — in die mate open waren voor den Geest Gods, dat zij ten slotte hebben kunnen overmeesteren de tegenovergestelde tendens, den Satanas, en dat die profeten daardoor het nageslacht voorspellingen hebben kunnen doen van den grooten strijd, dien het menschdom zou hebben uit te vechten — den strijd, waar wij nu midden in zijn — den strijd voor het geestelijk Jeruzalem, het z.g. Armageddon uit de Openbaring van Johannes.

Zij overzagen dien strijd, en wisten, hoe die zou afloopen, omdat zij hem zelf hadden uitgestreden in hun eigen hart. Laten wij onze oogen openen voor hun geïnspireerde wijsheid. Het zal de eenige manier zijn om de wereld te helpen uit den chaos, waarin zij zich nu bevindt.

Ook de toekomende gang van ontwikkeling schijnt duidelijk te zijn omschreven.

Wij lezen het zwart op wit.

Het eerste noodige is de dood van „Rachel", d. i. het einde van de vroeger gehuldigde idee van overheersching.

Daarna komt de verzoening van Jakob en Ezau, d. i. de verzoening van Universeel-Israël met de Arabieren (de nakomelingen van Abraham-Ismaël-Ezau), of liever met den Islam.

Wij lezen, hoe Jakob had te worstelen met een engel (de hoogere boodschap van Liefde) — een strijd zoo hevig dat het gewricht van Jakob's heup verwrongen werd, als hij met hem worstelde. Maar nadat Jakob had overwonnen sprak de engel Gods : „Uw naam zal voortaan niet Jakob heeten, maar Israël, want gij hebt u vorstelijk gedragen met God en met de menschen, en hebt overmogt" (Gen. 32 : 28).

Sluiten