Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voeding die men genoot enz.; dan of er een combinatie van die beschouwingen mogelijk is. Het blijft in elk geval hoogst merkwaardig, dat de mensch die allerlei kwaad doet in zijn leven, het toch niet zoo ver brengt, dat hij volkomen rustig dat kwaad kan doen. Zelfs zonde, die hij graag doet en graag aanhoudt in zijn leven, kan hij toch niet doen zonder een inwendige waarschuwing vooraf en een verwijt daarna. Die strenge en onverbiddelijke rechter daarbinnen is toch, dunkt mij, niet te begrijpen als we enkel denken aan de menschheid, die het zoo graag met het kwade op een accoordje gooit

Die onverbiddelijke rechter daarbinnen wordt toch enkel verklaard bij aanname van een heilig God, die op allerlei wijze Zijn wil ons openbaart, ook door die innerlijke stem, ook door de onrust bij het bedrijven van het kwaad. Wie waarlijk letten wil op de stem van zijn geweten, die zal daarbij zich telkens kunnen verwonderen over die macht, die in zijn leven zich openbaart: inwerking van heiligheid, macht van God.

Nog verscheidene van dergelijke argumenten voor het bestaan van God heeft men in den loop der tijden gegeven. Maar we zullen er niet langer bij stil staan. Want ten eersten zijn ze niet overtuigend. En bovendien — al waren ze overtuigend — dan zouden ze toch niemand verder brengen dan tot het verstandelijk inzicht dat er een God bestaat. En, gelijk we reeds opmerkten, dan zijn we er nog niet!

Sluiten