Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

m.i. in dezen aankomt, wil ik twee dingen opmerken.

Ten le dat het mij toch wel merkwaardig voorkomt, dat men, door het lijden der wereld, in *t bizonder door het lijden der onschuldigen getroffen, komt tot twijfel en misschien tot ontkenning. Want dan heeft men al voorondersteld dat er een absolute maatstaf is voor schuldig en met-schuldig; en dan heeft men al voorop gezet dat er een verband moet zijn tusschen onschuld en geluk; m.a.w. men gaat uit van eeuwige normen en eeuwige wetten, d.L van God, om te komen tot de ontkenning van God. Dat is toch wel wonderlijk! We kunnen dan beter erkennen, dat we hier voor een raadsel staan, dat schrikkelijk pijnlijk is — maar dat we niet kunnen oplossen door één van de termen los te laten. We konden dan minstens even goed (wat trouwens óók gebeurt) de andere term loslaten en verklaren dat er geen zonde, ziekte of dood bestaat, want daUGod alleen bestaat. Dan is ook alles gladgestreken. Maar 't is de vraag of bij een van deze uitersten de ware oplossing isl

En ten 2e wilde ik nog dit opmerken: er is zoo ontzaggelijk veel lijden in de wereld, waarvan men kan aan wijzen, dat het rechtstreeks voortkomt uit de zonde van de menschen. Door hun zelfzucht en door hun begeerte naar macht en door hun onderlinge haat brengen ze dood en verderf over de menschheid. En als dan de wereld flink in de war is, als men alles goed onderst boven heeft gegooid, dan verklaart men bij zulke toestanden aan eén God niet meer te kunnen gelooven! De menschen brengen

Sluiten