Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voor het waarachtig welzijn van ons oude Nederland.

Er is een nationale beweging aan het groeien, die steun vindt bij duizenden en duizenden van allerlei rang en stand. Het verzet tegen den roof van het heiligste wordt met den dag sterker en doelbewuster. En wat vooral zeer hoopvol is, onze jonge menschen staan weer overeind; met staal in het oog en met vastheid in de ziel. Het gebroken geweertje verdwijnt van de revers, en ze zingen uit volle borst: De handen van Nederland af!

Het wordt diep gevoeld, dat het maar weinig scheelt of de roovers hebben de elf Provinciën buit gemaakt. Dat we nog een laatste kans hebben om ons volk godsdienstig, zedelijk en materieel te redden. Dat we over de geheele linie terug moeten naar de zuivere beginselen en fundamenten van ons volksleven.

Het gaat om Godsdienst, Gezin en Gezag.

De andere sprekers zullen hierop wel bizonder de aandacht vestigen. Ik moge de algemeene lijnen aangeven, die voor een gezonde nationale beweging noodig zijn, en tevens wijzen op de gevaren, die haar zouden kunnen doen stranden.

Een nationale beweging mag in de eerste plaats nooit worden een strijd voor het nationalisme. Zelfzucht van den enkeling is zonde, maar ook zelfzucht van de natie. De kamp voor ons patrimonium, voor het erfdeel der vaderen, mag nooit ontaarden in een afgoderij met eigen volksaard en een aantasten van de rechten van andere naties en volken.

Het verafgoden van het eigen ras en de haat tegen andere rassen is een gruwel.

Het buitenland geeft ons hierin een ernstige waarschuwing.

Met name moet er op gewezen worden, dat de jodenvervolging een ziekelijke en antinationale uitwas is van de nationale beweging. En althans in Nederland moeten de Joden er ten volle op kunnen vertrouwen, dat aan hun historische rechten en vrijheden nooit of te nimmer zal worden getornd. Niet alleen omdat dit eisch is van een rechtgeaarde nationale be-

Sluiten