Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

scheen reeds een schets van de ook organisatorisch hereenigde Kerk!

DE JEUGD.

Wat zal uit de oecumenische beweging worden? Is zij eén tijdsverschijnsel, dat zal voorbijgaan? Of is zij het antwoord op de roepstem Gods en schenkt Hij ons een nieuwe kerkhervorming, die in een nieuwe navolging van den één en Heer, Jezus Christus, aan de wereld zichtbaar wordt?

Eén ding weten wij, dat de Jeugd zich wendt tot deze herlevende Kerk! Een internationaal Oecumenisch Jeugdcomité is gevormd en komt geregeld op conferenties samen. Zij wil den strijd tegen elkaar niet meer, die te veel door de ouderen is gestreden. Vande Jeugd en van de jonge Zendings-kerken komt al luider de eisch tot eenheid.

ZENDING.

Door de Zendingsconferentie, in 1928 op den Olijfberg bij Jeruzalem gehouden, wordt aan de oude kerken toegeroepen „de ergernis u^ièr verdeeldheid moet ophouden!" In Britsch-Indië, China, Canada, overal waar het Christendom jong is of zich gesteld ziet tegenover een niet-christelijke wereld wordt de noodzaak der eenheid gevoeld en zien wij de vorming van één nationale Kerk. Dit alles is zeer hoopvol. God geeft aan elk leven kansen. Zeker zijn de kansen groot, die Hij thans geeft aan de kerken. Aan ons is de taak deze te grijpen. Het treedt .inderdaad steeds duidelijker aan het licht „dat buiten de krachten van het Evangelie om de verhoudingen tusschen volken, rassen en klassen tot onderlinge strijd in plaats van tot samenwerking, tot wederkeerige haat in plaats van tot verzoening én vrede zich ontwikkelen, zoodat de versplintering en verdeeldheid grooter is dan wêQicht ooit te voren", gelijk de Oecumenische Raad in Nederland aan de kerkeraden zegt; velen wenden zich' tot de kerken om het alleen, verlossende Woord te hooren. Als nu de kerken zich aaneensluiten om in geloof en leven zich'als de ééne Kerk van Christus te openbaren, in woord en daad te ge-

Sluiten