Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tuigen van Hem, die gekomen is niet om de wereld te veroordeelen, doch te behouden, dan zullen zij worden meer dan zij waren het Licht der wereld, waarheen die in duisternis zitten zich wenden en een hopelooze wereld zullen zij oproepen te hopen, omdat er nog is een levende God, die met ons is: Immanuel.

NEDERLAND.

'Dankbaar mogen wij zijn, dat er ook voor Nederland, volgens Adolf Keiler kerkelijk het meest verdeelde land ter wereld, reden is te hopen. Van de drie takken der oecumenische beweging: Stockholm, Wereldbond, Lausanne zijn ook in ons land nationale afdeeling en. Deze drie hebben zich den lOen Mei 1935 geconcentreerd door een „Oecumenische Raad in Nederland" te vormen. Dén 3en Maart 1934 werd een „Nederlandsen Oecumenisch Jeugdcomité" opgericht, waarin 14 landelijke Jeugdorganisaties zijn vertegenwoordigd. Te Nijmegen, Amersfoort, Amsterdam, Den Haag werden hiervan reeds plaatselijke afdeelingen gevormd. In meerdere plaatsen is men met de voorbereiding daarvan begonnen.

Gegrepen door de vizie van de ééne Kerk van Christus, gaat de Jeugd steeds krachtiger getuigen: Wij willen oecumenisch zijn.

Een oude profetie luidt: „uwe ouden zullen droomen droomeh, uwe jongelingen zullen gezichten zien" (Joel 2:28). Gaat althans het tWeede deel thans in vervulling?

Het groeit — waarheen? • God weet het alleen, maar Zijn belofte is zeker. Jezus Christus is in de wereld gekomen om de scheidsmuur neer te werpen, opdat het worde:

„Een Heer, één geloof, één doop,

Een God en Vader van allen, die daar is boven allen en door allen en in u allen".

Moge ieder christen, die deze korte zeer onvolledige schets tof het einde heeft gelezen, van de Oecumenische beweging met Söderblom zeggen:

„Wee mij, als ik aan haar niet deelneem,"

Sluiten