Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

schillen verdwijnen. Ja, men kan zich haar denken als een gebaar van de liefde, waarbij de waarheid wordt vergeten.

Een dergelijke oecumenische beweging zou inderdaad veroordeeld moeten worden. Zij zou niet dien geest der waarheid in zich dragen, die tot het Evangelie behoort Doch de huidige pogingen der Kerk, om elkaar beter te verstaan, mogen zoo niet worden uitgelegd. Men kan niet bescheiden genoeg van deze bemoeiingen spreken. Ik noem de oecumenische bewegingen een nieuwe deemoed der Kerk, want zij zijn voortgekomen uit den nood en uit de bekommernis om het ontbreken der eenheid, die ons toch is beloofd. Zij groeien op uit de benauwenis van de velerlei taak, die deze wereld stelt en die geen kerk voor zich alleen kan vervullen.. Zij zijn een vrucht van het geloof, dat niet ophoudt zich het hoogepriesterlijk gebed uit het 17e hoofdstuk van het Johannesevangelie te herinneren. Zij zijn een nieuwe vizie van die Kerk, die voor ons oprijst, wanneer wij den Epheserbrief lezen. Zij zijn een kreet van verlangen, zooals een Calvijn heeft geslaakt, toen hij aan den Aartsbisschop van Canterbury schreef: „Ik zou gaarne tien oceanen doorkruisen, wanneer ik daarmee iets voor de Christelijke eenheid kon doen."

Juist omdat men zoo bescheiden en deemoedig van de oecumenische beweging moet spreken, mag men haar in het huidig stadium een nieuw gesprek der kerken onderling noemen, een gesprek, waartoe wij door den bijbel zelf worden opgeroepen, die door hare teekening van de eenheid van het Christelijk gezin-ons voortdurend in onze verscheurdheid onrustig maakt De kerken spreken daarom heden weer met elkaar.

Hoe voert men heden dit gesprek? Men begon niet met de oude geschillen, die sinds weldra tweeduizend jaar de kerken verdeelen, doch men begon met de onbetwistbare onmiddellijke taak, die God duidelijk aan alle kerken op min of meer gelijke wijze stelt

De christelijke Kerk wordt heden overal bedreigd. Wij mogen van een eigenlijke vervolgingstijd spreken. Alleen laat men thans geen leeuwen en gladiatoren op de Christenen los. Het zijn niet de Romeinsche keizers, die tot vermaak van het volk in de arena christenbloed laten vergieten, doch heden is het de totaliteitseisch

Sluiten