Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De wereld is haar zekerheid' kwijt geraakt.

Overal is er de levensontwrichting en de levensontbinding. Het leven valt uit elkaar. Het leven wordt aan alle kanten bedreigd.

Met de woorden van onzen tekst: de gerichten van den Heere zijn op de aarde.

Deze gerichten komen niet willekeurig, niet zoo maar. Zij zijn inderdaad de afsluiting van een bepaalden tijd. Zij zijn het vonnis, waarin een lang proces zijn beëindiging vindt. Wij maaien wat wij gezaaid hebben: de zedelijke ontbinding van het huwelijks- en gezinsleven; de economische ontwrichting, die vergezeld gaat van een feilen klassenstrijd, den maatschappelijken ondergang van duizenden en een ontzettende werkloosheid; de internationale opeenstapeling van brandstof, de voortgang der bewapening ondanks alle ontwapeningsconferenties en de dreiging van wereldoorlog; en behalve dit alles den dienst der afgoden.

Hier moet gesproken worden over de verantwoordelijkheid van den mensch, de verantwoordelijkheid van kerk en wereld.

Maar hier moet ook gesproken worden over de gerichten van God, want de menschelijke verantwoordelijkheid correspondeert met de gerichten van God!

Wat zullen wij nu doen?

Bidden om gespaard te worden?

Dit ligt wel zeer voor de hand.

Wij kunnen het doen in zeer vlakken zin: als wij er maar doorheen komen. Wij kunnen het ook doen in zeer verheven zin, in de verwachting dat onze persoonlijkheid door de crisis gelouterd en tot een christelijke persoonlijkheid gevormd worde.

Intusschen gelooven wij niet, dat dit de bedoeling van God is.

De gerichten des Heeren in dezen tijd getuigen van het laatste oordeel, van Jezus Christus die komt.

Natuurlijk niet in zichzelf en op zichzelf, maar in het licht van het Woord.

Gelijk een sleutel past op het slot, zoo past de predi-

Sluiten