Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Algemeene beginselen.

met krachtig verlangen begeert om in Gods nabijheid te leven al zijne dagen.

Er is zulk een groote waarheid in dat woord, dat in onze dagen vanuit Möttlingen weer over Europa weerklinkt: Christus ist Sieger (Christus is Overwinnaar). Geen macht is er bestand tegen Hem, wanneer in ons hart waarlijk de begeerte is om in Hem te leven, en wanneer er het vertrouwen woont in Zijn wondermacht. Door dat vertrouwen moet heel ons geestelijk leven van oogenblik tot oogenblik bezield worden, willen wij werkelijk vooruitgaan op den weg der zaligheid. „En wij allen, met ongedekten aangezichte, de heerlijkheid des Heeren als in een spiegel aanschouwende, worden naar hetzelfde beeld in gedaante veranderd, van heerlijkheid tot heerlijkheid, als van des Heeren Geest" (2 Cor. 3 :18).

Zoo staat dan de mensch met al de fouten en zwakheden van zijn eigen ziel, en met een geloof, dat vaak maar heel klein en broos is, en weinig weerstand kan bieden aan de sterke krachten van aanleg, karakter, gewoonte, omgeving en zoovele andere factoren meer. Wanneer een mensch dan ziet, dat er in zijn eigen ziel nog zooveel verwarring en ziekelijkheid is, wat moet hij dan doen, opdat zijn leven hoe langer hoe meer door het geloof vervuld worde?

Als een mensch zichzelf gadeslaat, en er oog voor krijgt hoeveel verwrongens er is in zijn ziel, en hoe als het ware alles binnen in hem in een knoop zit, kan het hem bang om het hart worden. Wat moet ik doen om gezond te worden? Waar moet ik beginnen om tot een ander leven te komen? Het lijkt wel alsof alles binnen in me niet op zijn plaats staat, alsof ik in mijn leven ook aldoor in een kring ronddraai en nooit verder kom. Wat moet ik dan doen om vooruit te komen? Er moet toch een andere vorm van Christelijk leven, een hoogere vorm van wandelen in het geloof mogelijk zijn, dan ik in mijn eigen leven ervaar. Het voorbeeld van zooveel geloovigen uit vroeger en later dagen leert me, dat Christus zoo veel groote wonderen kan doen in een menschenleven. Waarom blijf ik dan voorttobben en strompelen, zonder dat ik werkelijken voortgang in mijzelf bespeuren kan?

Wanneer wij ons voor deze groote en moeilijke vragen stellen, is het niet gemakkelijk om tot een klaar antwoord te komen.

Zielszorg aan eigen ziel is namelijk iets uitermate teers en

Sluiten